Streng, eigenwijs en buitengewoon secuur

Foto René Wouters

Hij was al ziek, toen hij eind oktober zijn grote boek ten doop kon houden over Radio Kootwijk, het zenderdorp waar hij werd geboren. Hij reikte het eerste exemplaar uit aan Pieter van Vollenhoven en signeerde daarna bijna duizend boeken. „Het was overweldigend”, schreef hij op Facebook. „Mijn begrafenis had niet succesvoller kunnen zijn, en als klap op de vuurpijl: ik leef nog!” Maar veel tijd was Cees van der Pluijm niet meer vergund; half december is hij overleden aan acute pancreatitis. Hij was 60 jaar.

In het geïsoleerde Radio Kootwijk, diep verscholen in de bossen bij Apeldoorn, bracht Cees van der Pluijm zijn jongensjaren door. „Hunkerend naar het Grote Leven”, zoals hij zelf zei. Hij verslond de boeken van Gerard Reve en bracht in brieven aan de schrijver verslag uit van zijn ontluikende homoseksualiteit. Reve nodigde hem uit voor een bezoek, maar daar was Van der Pluijm „te verlegen” voor. Hij studeerde Nederlandse taal- en letterkunde aan de universiteit van Nijmegen en Zuid-Afrikaanse taal- en letterkunde aan de universiteit van Amsterdam. Later werd hij theaterdocent aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. De buitenwereld kende hem echter beter als columnist van de Gay Krant, dichter, co-auteur van brievenboeken met Robert Long en bloemlezer van de poëzie van de liedjesmaker Jules de Corte en plezierdichters als Ivo de Wijs en Drs. P.

„Zijn bloemlezingen waren voorbeeldig”, zegt Vic van de Reijt van uitgeverij Nijgh & Van Ditmar. „Cees had de precisie en de eruditie om heel mooie bundels te maken. Hij was streng, eigenwijs en buitengewoon secuur, waardoor hij bij de uitgeverij ook wel werd gezien als de schrik van de redactie. Maar dat had er alles mee te maken dat hij altijd het beste van het beste wilde. Goed dat hij de presentatie van zijn boek over Radio Kootwijk, als hoogtepunt in zijn carrière, nog heeft meegemaakt”.

Als homoactivist, in de kolommen van de Gay Krant, beschreef Van der Pluijm de landelijke leiding van het COC als „een groepje bestuurders en kantoormensen, die met te velen in een te duur pand bureaucratie en arrogantie bedrijven”. Hij vond de plaatselijke COC-afdelingen aanzienlijk actiever. „Cees zocht vaak de confrontatie en kon bikkelhard oordelen”, aldus de huidige 50Plus-politicus Henk Krol, destijds hoofdredacteur van de Gay Krant. „Maar nadat hij zijn kritiek had geuit, probeerde hij altijd een bemiddelende rol te spelen en te zoeken naar overeenstemming. De hele homogemeenschap is daarbij zeer gebaat geweest.”