Huisarts

Mijn vorige huisarts, met wie ik goed bevriend ben, Hans van der Meer, beëindigde na vele jaren zijn praktijk.

Hij haalde z’n patiënten altijd zelf uit de wachtkamer op. Dat vond hij persoonlijker dan een bel of zoemer, en hij begon dan in de gang meteen met een praatje.

Toen ik hem voor de laatste keer in zijn praktijk bezocht, om mijn medisch dossier op te halen, begroette hij me in de deuropening van een volle wachtkamer en zei:

„Hé man, leuk dat je er bent. Wat heb ik je een tijd niet gezien. Je was toch hopelijk niet ziek?”

Wil Pubben