Het voordeel van de twijfel

Wie over klimaat schrijft, laat veel liggen. Onderwerpen stapelen zich op, vallen over de rand omdat sommige zaken net iets belangrijker zijn dan andere en omdat je nou eenmaal niet alles kunt melden. Laat ik daarom het jaar afsluiten met een paar van die thema’s. In de wetenschap dat ze ongetwijfeld later, in een andere vorm wel weer ergens opduiken.

Oogsten

Een veelgehoorde reden om een beetje opwarming toe te juichen, is de voorspelde ‘vergroening’ van de planeet. Bomen en planten zullen onder invloed van een toename van kooldioxide in de atmosfeer weelderiger groeien. En dat is dus ook goed voor de akkerbouw. Maar een recent onderzoek laat zien dat er veel onzekerheid is. Resultaten variëren van een toename van oogsten met 3 procent in 2050 tot een afname met 18 procent, afhankelijk van het gekozen klimaatscenario. Dat is meteen het probleem. Volgens de onderzoekers bestaan er voor elk scenario adaptatiemogelijkheden. Maar er is niet één adaptatiemodel dat past bij alle scenario’s.

Dit onderzoek voorspelt dat de opbrengst van de tarweoogst met 6 procent afneemt voor iedere graad temperatuurstijging.

Koralen

Een (gematigde) El Niño die zich de afgelopen maanden heeft ontwikkeld, heeft de koraalriffen bij de Marshall Eilanden ernstig beschadigd. Volgens onderzoeker Karl Fellenius van de universiteit van Hawaii gaat het om ‘the worst coral bleaching event ever recorded for the Marshall Islands’. Volgens Fellenius is het verbleken van de koralen een natuurlijk fenomeen, maar is de schaal waarop dat nu gebeurt uitzonderlijk. Het oppervlaktewater bij de Marshall Eilanden is ongeveer één graad warmer dan normaal, een groot verschil voor het koraal. De Wereld Meteorologische Organisatie (WMO) verwacht dat 2014 het warmste jaar zal zijn sinds het begin van de metingen en noemt de hoge temperatuur van het oceaanoppervlak ‘ongebruikelijk en alarmerend’.

Verzuring

Het bleken van koralen is mede het gevolg van verzuring van de oceanen. De Nederlandse wetenschapper Richard Tol heeft, met andere auteurs, onderzoek gedaan naar de economische schade van die verzuring, die volgens hun studie wordt gezien als een ‘groot wereldwijd probleem’, zonder dat tot nu toe een inschatting is gemaakt van de kosten:

By performing a partial-equilibrium analysis, we estimate global and regional economic costs of production loss of mollusks due to ocean acidification. Our results show that the costs for the world as a whole could be over 100 billion USD with an assumption of increasing demand of mollusks with expected income growths.

The Guardian schrijft over een onderzoek in Interface, het tijdschrift van de Royal Society, naar verzuring, vooral naar schaaldieren. De onderzoekers concluderen dat mosselen steeds meer moeite hebben een sterke schelp te maken. Anderzijds zouden ze een soort biologisch verdedigingsmechanisme bezitten waardoor hun schaalontwikkeling wordt versterkt als de temperatuur van het water stijgt.

Arctica

Satellieten van NASA hebben een opvallende toename gemeten van de opname van de straling van de zon sinds het jaar 2000.

When averaged over the entire Arctic Ocean, the increase in the rate of absorbed solar radiation is about 10 Watts per square meter. This is equivalent to an extra 10-watt light bulb shining continuously over every 10.76 square feet of Arctic Ocean for the entire summer.
[...] As a region, the Arctic is showing more dramatic signs of climate change than any other spot on the planet. These include a warming of air temperatures at a rate two to three times greater than the rest of the planet and the loss of September sea ice extent at a rate of 13 percent per decade.

Groenland

Een uitgebreid onderzoek naar het verdwijnen van het ijs op Groenland door de State University of New York, maakt volgens de wetenschappers zelf in de eerste plaats duidelijk hoe weinig we eigenlijk nog weten van deze ijsmassa.

The project was a massive undertaking, using satellite and aerial data from NASA’s ICESat spacecraft and Operation IceBridge field campaign to reconstruct how the height of the Greenland Ice Sheet changed at nearly 100,000 locations from 1993 to 2012.

De onderzoekers vragen zich af of de veranderingen van de vier gletsjers die nu uitgebreid worden gemeten wel representatief zijn voor de situatie op heel Groenland. Over zeespiegelstijging heeft de NASA een mooie website.

Ontbossing

Het kappen van tropisch regenwoud leidt niet alleen tot een toename van de uitstoot van broeikasgassen, maar heeft ook gevolgen voor windpatronen en watersystemen en kan daarmee een direct gevaar vormen voor de landbouw. Dat ontbossing effecten heeft op de wereldwijde waterhuishouding werd al wel vermoed in verband met de langdurige droogte die de watervoorziening in São Paulo in gevaar heeft gebracht. Dit onderzoek gaat verder. Deborah Lawrence, hoogleraar Environmental Sciences van de University of Virginia:

‘Removing forests alters moisture and air flow, leading to changes—from fluctuating rainfall patterns to rises in temperatures—that are just as hazardous, and happen right away. The impacts go beyond the tropics—the United Kingdom and Hawaii could see an increase in rainfall while the US Midwest and Southern France could see a decline.’

Australië

Terwijl de Australische premier Tony Abbott de eerste schreden van de vorige regering op weg naar een serieus klimaatbeleid steeds verder onderuithaalt, zucht het land steeds vaker onder extreme hitte. Volgens een recent onderzoek in the Journal of Climate zal Australië tegen het einde van de eeuw iedere zomer meer dan veertig dagen van extreme hitte hebben. Het Meteorologisch Instituut in Australië gaat een waarschuwingssysteem invoeren. Want, zegt Alasdair Hainsworth van het instituut, ‘als het lichaam niet de tijd krijgt om ’s nachts, of ergens binnen 24 uur, te herstellen [van de warmte] kunnen serieuze problemen optreden’.
Intussen heeft de regering Abbott Bob Baldwin benoemt tot assistent van de minister van Milieu. Een opmerkelijke benoeming van een man die in 2010 kolen, olie en gas nog ‘een product van klimaatverandering’ noemde – klimaatverandering beslaat ten slotte al vele miljoenen jaren. En hij vervolgde:

There has been much debate, considered opinion, and a disparity of views from a wide range of eminently qualified experts on the issue of the contribution of mankind and our emissions to climate change. Facts have been disputed; reports have been discredited; and communities have been divided over the arguments, assumptions, conclusions, and indeed, the very existence of human-induced climate change. On this subject, I have adopted the pragmatism of the chief executive of News Limited, Rupert Murdoch, who said and I quote, ‘the planet deserves the benefit of the doubt.’

De aarde verdient het voordeel van de twijfel. Dat is toch een mooie gedachte voor de komende feestdagen.