Het beste van Kees. O, dennenboom

Buiten sneeuwt het. Er ligt een dik pak. Sprookjeslandschap. Ook binnen is het sprookjesachtig. De kerstboom staat er. Kers(t)vers versierd en kostelijk geïllumineerd. Aan geen tak ontbreekt het aan een kerstsnoepje.

De geur van dennennaalden doortrekt de huiskamer.

In de keuken geurt het eveneens. Een kalkoen wordt gebraden en verse kerststol wordt aangesneden.

Wanneer de stol in de huiskamer verschijnt, vermengt de ene geur zich met de andere. Over de radio horen we zachtjes kerstmuziek. We komen allen tezamen. Voor elk een plakje stol en een cadeautje.

Zo herinner ik me Kerstmis toen ik heel jong was.

Helaas maakte die in latere jaren plaats voor een andere Kerstmis.

Een witte Kerst leken we voorlopig niet meer mee te maken. Vrijwel elk jaar regende het, terwijl de wind flink aantrok. En niet altijd stond er een kerstboom in de huiskamer.

Dan was er nog iets. Kerst werd vol. Druk. We kregen mijn beide, zichtbaar oververmoeide studentenbroers en hun echtgenotes in spe te logeren. Soms waren we met ons achten, want mijn grootmoeder mocht er ook even bij zitten. Allen in één huiskamer. Dat moest dan gezellig zijn.

Maar of het nou echt gezellig was, dat betwijfelde ik. Mij was het te druk. Te veel mensen, te veel geluid, te verwarrend. Ik trok me terug in de keuken. Maar ook daar ontkwam ik er niet aan. Af en toe liep één van ons de keuken binnen om wat te halen. Dat geschiedde dikwijls haastig. Oppakken, uit de handen laten vallen om het weer snel neer te zetten. Lawaai dus.

Dan maar naar mijn slaapkamer. Daar was het stil. Maar ja, in die donkere dagen… wel saai hoor!

Terug bij de mensen merkte ik dat iedereen zo bezig was met het onder elkaar zijn dat ik geen zinnig gesprek kon beginnen. Enkelen reageerden wat onverschillig. Soms hoorde ik in de gesprekken enige geïrriteerdheid. Reden om weer te vertrekken.

Ik voelde me eenzaam en miste de verrukkelijke sprookjessfeer van vroeger.

Gelukkig kwam hierin verandering.

Inmiddels hebben mijn broers elk een gezin. Met hun kroost vieren ze thuis Kerst.

Bij ons verloopt alles relaxed. Hoe prettig is het om ieder jaar de Kerstdagen door te brengen met ons drietjes. Gewoon mijn ouders en ik. Soms ben ik zelfs even alleen, want dan gaan zij op bezoek bij anderen. Even lekker op mezelf zijn.

Vóór de Kerst nemen we rustig de tijd om het huis op te sieren. Eén plastic kerstboom in de huiskamer, één plastic kerstboom in mijn woonafdeling, plastic dennentakken met dito lampjes in de keuken en een plastic kerstmannetje voor het keukenraam met daarop ‘Made in China’.

Zou dennengeur dan verleden tijd zijn?