‘Elke maand rondkomen is kielekiele’

Selma Weideman (33) is getrouwd met Alex. Ze hebben twee kinderen, Elin (7) en Fiona (4). Selma is babyfluisteraar en maakt decoratieve engelen. Uit onverwachte hoek komt soms geld.

Foto bob van der Vlist

‘Toen mijn oudste dochter geboren was, had ik niet verwacht dat het moederschap me zo zwaar zou vallen. De kinderopvang beviel niet goed, en ik vond het zwaar om mijn werk als verpleegkundige ernaast vol te houden. Mijn man is fysiotherapeut, en we dachten ook rond te komen als ik zou stoppen. Na lang wikken en wegen heb ik ontslag genomen.

Ik had niet de intentie om zelf een nieuw bedrijf te beginnen, maar ik merkte dat ik een hele sterke intuïtie heb bij kinderen. Ik kom bij gezinnen thuis op bezoek, en help daar waar de medische wereld het niet meer weet, waar ouders vastlopen met hun kind. Ik voel in het kind wat er aan de hand is en dat kan ik aan de ouders vertellen. Ik kan kinderen niet beter maken, ik kan wel uitspreken wat een kind dwarszit. Ik doe dit werk nu al zes jaar, help ongeveer drie gezinnen per week.

Ik ben helemaal niet zo dat ik plannen maak om meer te gaan verdienen. Ik wil mijn hoofd boven water houden.

Sinds twee maanden maak ik daarbij engelen van wol, edelstenen en zijde. Ze zijn tussen de 20 en 30 centimeter lang, en voor één engel ben ik de hele avond bezig. Het begon als hobby, maar ik ben er zoveel van gaan maken dat ik dacht: dan moeten we ze ook maar verkopen, via Facebook. Ze kosten 18,95 euro per engel. Van de inkomsten kunnen we nu op vakantie.”

‘We hebben een zorg-intensieve dochter, Fiona, dat betekent veel ziekenhuisbezoeken. De diagnose is onbekend, maar ze is al jarenlang heel moe en heeft weinig kracht. Voor haar krijgen we een persoonsgebonden budget. Daarmee lukt het nét om rond te komen, maar het is wel kielekiele. Het vult geen gaten op als ik een dag niet kan werken, bijvoorbeeld.

Daarom leven we zuinig. Sportabonnementen hebben we afgezegd. Kleren kopen we via Marktplaats. Als we geld uitgeven, doen we dat het liefst aan een uitje met de kinderen. We houden van duurzaam speelgoed, van hout, dat gaat niet snel stuk of kapot.

Ik heb geleerd de geldzorgen los te laten. Uit onverwachte hoek komt er vaak toch geld. Mensen die weten dat wij het moeilijk hebben en een envelopje geld in de bus doen. En toen het met Fiona heel slecht ging, hebben we een wenslijstje gemaakt met spullen die we nodig hadden. Het was een idee van een collega, die zei: ‘gewoon durven vragen’. Ik heb het lijstje op mijn blog gezet, en met schroom op enter gedrukt. Het was een openbaring. We vroegen bijvoorbeeld een bakfiets, en binnen een maand hebben vrienden die voor ons bij elkaar gespaard. Ik ben heel trots op hoe wij het doen. Wij zijn zo’n liefdevol gezin, en je hoeft niet veel geld te hebben om gelukkig te zijn.”