Pleister op alle wonden

Nu Antony Hegarty al vier jaar geen nieuwe muziek heeft uitgebracht, is het verschijnen van de film Turning, met extra live-cd, een troost. Regisseur Charles Atlas maakte de film, een registratie van Hegarty’s tournee uit 2006. Bij die optredens stonden transseksuelen op het podium die langzaam ronddraaiden. Live-beelden van Hegarty, begeleid door een orkest, wisselen elkaar af met opnamen backstage, waar de prille vrouwen over hun leven praten. Het was de droom van Hegarty – die zichzelf de ‘derde sekse’ voelt, tussen man en vrouw in – om het verschijnsel van transformatie op deze manier te tonen. De combinatie van de vrouwen op het toneel, als levende decorstukken, met Antony’s voordracht is geslaagd. Zijn expressieve gebaren tijdens het zingen verraden ongemak en innerlijke strubbeling. Zijn louterende stem is een pleister op allerlei wonden. In alle aspecten komt ‘transformatie’ hier tot uitdrukking: in Hegarty’s androgyne uiterlijk en vrouwelijke stem, in de cirkelende beelden en in de aard van de liedjes die in afwijkende versies worden gespeeld, als aangepast aan de delicate situatie. De live-uitvoeringen van bekende nummers als ‘Everything is new’, ‘I fell in love with a dead boy’ en ‘One dove’ zijn betoverend. In klank vertelt de muziek hetzelfde verhaal als de gezichten van de vrouwen. Dat van pijn, twijfel en tederheid.