Mikey

Toen Mike van der Hoorn in de zomer van 2013 zijn eerste training bij Ajax afwerkte, stond zijn hele familie aan de zijlijn. Frank de Boer vond het netjes de mensen een handje te geven. De trainer was zomaar een minuut bezig.

Opvallend detail, oud-international Jaap Stam nam alle verdedigers onder handen, behalve nieuwkomer Mike van der Hoorn.

De 1 meter 90 lange verdediger was overgekomen van FC Utrecht waar hij prima speelde. Al kende iedereen Van der Hoorn voornamelijk als maker van een eigen doelpunt tegen AZ. Hij kreeg de bal, er was niemand in de directe omgeving. Hij had nog tijd om de bal te stoppen, naar de zijkant te tikken.

Maar Mike schoot de bal in eigen doel.

Het eigen doelpunt staat nog altijd op YouTube. Inmiddels is het ruim 150.000 keer bekeken. De pesterige reacties onder het filmpje kwamen uit de hele wereld: „Oh dear oh dear oh dear.”

„Wow, what a finish.”

„Una vez al siglo pero pasa.”

Een kolfje naar de hand van René van der Gijp, in VI op televisie: „Je hebt mensen met het syndroom van Gilles de la Tourette, die zeggen opeens wat. En hij schiet opeens.”

Bulderlach.

Mike van der Hoorn sjokte die dagen met een steen op zijn rug.

Het afgelopen jaar had de verdediger het moeilijk bij Ajax. Hij zat op de bank. Als hij wel meedeed, keek iedereen met samengeknepen billen. Wat ging Mike nu weer fout doen?

Gisteren speelde Ajax matig tegen Excelsior. Het stond tot ver in de tweede helft 0-0. Er moest iets gebeuren. De Boer had een idee: Mike van der Hoorn in de spits. Na een minuut kopte hij een bal door, die na een paar seconden weer voor zijn voet kwam. Mike schoot keihard raak.

In het goede doel, welteverstaan.

Ajax won. Mike moest en zou van zijn team als eerste de meegereisde supporters bedanken. Aanvankelijk wilde Mike niet. Ze moesten hem richting tribune duwen. Pas toen deed hij zijn handen omhoog.

De loser, de schlemiel, de pechvogel; hij werd met de koosnaam ‘Mikey’ bezongen.

Na de wedstrijd waren alle microfoons op Van der Hoorn gericht. Hij wilde niet horen van een moeizame periode bij Ajax. Dit succes was fijn voor de buitenwacht. Hij had ‘van binnen’ op de trainingen al genoeg complimenten gekregen.

Goede trainingen tellen niet voor de competitie.

De Boer zei dat dit fantastisch was voor Van der Hoorn. „En mooi dat de supporters zijn naam nog wisten.”

Van der Hoorn leek na afloop nog niet helemaal bevrijd van zijn slechte imago. De loden last op zijn schouders was zwaarder geweest dan hij ons wilde doen geloven.