Dood door de crisis

Jarenlang verzamelde Richard Sluijs berichten over zelfmoorden, gerelateerd aan werk- en inkomensverlies en andere narigheid voortvloeiend uit sombere economische tijden. Collectiedrift die leidde tot The Complete Lexicon of Crisis Related Suicides 2008-2013/Volume 1, een letterlijk inktzwart, bijna twee kilo wegend doodskistje van ruim 700 pagina’s. In zakelijke stijl vertelt Sluijs verhalen van honderden zelfdodingen, opgemaakt als overlijdensberichten. Sluijs’ grote vrees tijdens het maken van het boek was dat hij er iemand in zou moeten opnemen die hij kende. In een lange epiloog vertelt hij hoe zijn broer zijn baan kwijtraakte en zich niet lang daarna met pillen van het leven probeerde te beroven. De lezer blijft met een aantal vragen zitten, de belangrijkste: willen we deze persoonlijke drama’s lezen? Sluijs maakt met zijn boek een statement, het lexicon illustreert een treurige crisisstatistiek. Maar tussen de inhoud en gelikte vorm wringt het enigszins. Behalve een van de zwaarmoedigste is het lexicon ook een van de ongemakkelijkste boeken van het jaar.