Chemie tussen het KCO en chef Jansons vonkt nog volop

Mariss Jansons enDenis Matsujev foto rco

Mariss Jansons mag dan over een paar maanden afscheid nemen als chef van het Koninklijk Concertgebouworkest, de chemie tussen de musici en de Letse dirigent is onverminderd. Het is aan alles te merken: aan Jansons’ lach, de kinderlijke manier (vanuit zijn armen) waarop hij na een concert voor zijn orkest applaudisseert en zijn bloemen aan concertmeester Vesko Eschkenazy geeft. Maar bovenal is het te horen.

Deze week speelde het orkest een programma met rapsodieën als thema – composities met volksmelodieën als grondslag. Goed gevonden: Martinu’s La Rhapsodie, Gershwins Rhapsody in Blue, door Spanje geïnspireerde klanken van Chabrier en Ravel en Liszts Tweede Hongaarse rapsodie gaan uitstekend samen. Het orkest bruiste onder Jansons’ baton. Vooral de klankgloed in Martinu (een componist die altijd uitstekend samengaat met het KCO) was magistraal.

Woensdag was pianist Denis Matsujev te gast, die behalve in de Rhapsody in Blue soleerde in Lutoslawski’s Paganini-variaties. Er zijn er maar weinig met zulke krachtige, atletische vingers als hij, maar hij kan ook heel mooi spelen. In Gershwin schakelde Matsujev tussen een symfonische benadering en stevig aangezet ragtimespel.

Zaterdag speelde het orkest een korte versie van het programma in de serie Essentials. Concerten uit die serie willen een jonger publiek aanspreken en dat lukt tot nu toe uitstekend. Presentator Thomas Vanderveken lichtte stukken toe tijdens de changementen en deed interviews terwijl daar op de beeldschermen op ingespeeld werd.

Misschien lag het aan al die onderbrekingen, maar de concentratie bij het orkest was iets minder. Daar zat het publiek niet mee: dat genoot van het debuut van de Belgische violist Marc Bouchkov (23) in Saint-Saëns’ Introduction et Rondo Capriccioso (een groot talent, al is iets meer rust in zijn spel welkom). Na afloop klonk een lang en verwachtingsvol applaus, alsof het publiek rekende op een toegift zoals gebruikelijk is bij popconcerten. Die bleef uit. Leermoment voor de volgende ‘Essential’.