Column

Kokosnoten schieten of stokje zwaaien

Rockgitarist Spike doet Beethoven inMaestro.

Haar kabinet ligt in kerstcrisis en op de andere netten vonden de finales plaats van Maestro, Expeditie Robinson én de Tweede Wereldoorlog, maar minister Lilianne Ploumen kent haar prioriteiten. Vanuit het Glazen Huis in Haarlem verklaarde zij gisteravond: „Dit is de belangrijkste zaak van vandaag. We moeten onze meisjes beschermen.”

Serious Request (3FM, NPO 3), de radiomarathon om geld in te zamelen voor verkrachte vrouwen in oorlogsgebied, bleef overal opduiken op deze drukke tv-avond. Wat kun je er verder van zeggen? Het is een groots en warm volksfeest, dat veel mensen plezier geeft. Zet hem op, jongens!

Op een steenworp afstand van het Glazen Huis, in de Philharmonie in Haarlem, vond de finale plaats van Maestro (NPO 1). De oudere burgers in hun zondagse kleding die naar de dirigeerwedstrijd gingen, moesten zich door de volksmenigte heen wurmen.

Vanaf de eerste keer dat hij twee maanden de bok betrad was Carlo Boszhard de gedoodverfde winnaar van Maestro. Niet op techniek, maar omdat hij met veel gevoel voor theater een gepassioneerde dirigent nadoet. In de finale gisteravond sloeg hij zich met verve door het Zigeunerkoor uit Verdi-opera Il Trovatore heen.

Maar ineens was Spike van rockband Di-rect favoriet, terwijl hij aantoonbaar slechter presteerde. Tijdens de Vijfde symfonie van Beethoven („Hij was rómmelig, tering!”) trok zijn vriendin Bella Hay in de zaal vanonder haar zwarte pony een bedenkelijk mondje. Maar de jury en de mensen in het land kregen sympathie voor de gitarist met zijn woeste Beethovenkapsel. Omdat hij van zover was gekomen. En omdat hij zich minder aanstelde dan Boszhard.

Tijdens Elgars Land of Hope and Glory zwaaide jurylid Dominic Seldis met de Britse vlag, verwijzend naar de Last Night of the Proms. Daar lijkt deze sympathieke show inderdaad op: klassiek, maar toch leuk. En je mag meeklappen.

Maestro was in in ieder geval veel opwekkender dan de gelijktijdige finale van Expeditie Robinson (RTL 5). Dit keer geen zwoegende, halfnaakte lijven in een spannende kamp op een tropisch eiland, maar een sloom avondje nakaarten in een studio. De kandidaten zaten er fris gekapt en gekleed bij. Twitterende kijkers vroegen zich af of mannen nu knapper zijn in een pak of in een zwembroek. Dat hangt sterk van de man af, zou je zeggen.

Pas na anderhalf uur kletsen, onderbroken door veel reclame, kregen we in de laatste acht minuten de ontknoping te zien. Zich bevrijdend uit een hangende kooi, peddelend in een Filippijnse kano en kokosnoten schietend in de zee, won popzanger Kay Nambiar.

Het niet te vermijden Serious Request brak trouwens ook nog in bij Maestro: vooraf kwamen radio-dj’s Sander en Rámon (De Klusjesmannen) ook nog een nummertje dirigeren. Ze deden maar wat. Het Balletorkest trok zich er niets van aan. Dat is overigens wel het misleidende van deze wedstrijd: het orkest heeft geen dirigent nodig om zich door de evergreens te ploegen. Ze spelen opzettelijk slecht, of juist goed, en dat houdt niet altijd verband met de kwaliteit van het dirigeren.