Brussel wordt net zo leuk als Capitol Hill

Foto EPA

Geloven de Amerikanen soms meer in het belang van de Europese Unie dan de Europeanen zelf? Je zou denken van wel nu Politico, het journalistieke zwaartepunt van politiek Washington, zijn oog heeft laten vallen op Brussel.

Mogelijk volgend jaar april moet de Europese versie van Politico operationeel zijn, vanaf dag één zullen er meer dan 35 journalisten werken, de stille droom van elke EU-correspondent.

Exiting, revolution!

In een met typisch Amerikaans taalgebruik doorspekte presentatie (exiting, revolution!) werd het concept vorige week toegelicht. Het Europese Politico krijgt net als het Amerikaanse een sterke focus op “de mens achter het beleid”. De EU moet net zo “opwindend” worden als Capitol Hill en voer worden voor filmproducenten.

Shock and awe – dat is de strategie die Politico ook in Europa lijkt te willen toepassen. Volgens hoofdredacteur John Harris ontsproot de Amerikaanse tak zeven jaar geleden aan de digitale revolutie in krantenland, die “zowel opwindend als beangstigend” was. Harris en Vandehei kozen voor de aanval. Het politieke leven van Washington zou hún onderwerp worden.

“Met overweldigende kracht domineren – daar draait het om.”

Politico verdient vooral geld met het organiseren van events en met exclusieve content voor bedrijven. De redactie in Washington is intussen 200 man groot en ook de Europese zal gestaag worden uitgebreid.

Vliegende start

Gaat Politico tegen de trend in? Het is een veelgehoorde weeklacht in Brussel dat het aantal correspondenten afneemt, terwijl de EU belangrijker wordt. Zo daalde het aantal Duitse correspondenten  (van 131 naar 113), evenals het Nederlandse (van 37 naar 25).

Hoeveel Politico, dat gaat samenwerken met de grote Duitse uitgever Axel Springer, gaat investeren is niet bekendgemaakt. Maar het wil een vliegende start maken, onder meer met de overname van European Voice, de dominante publicatie over de EU. Michiel van Hulten, consultant en Politico-fan van het eerste uur, is een make-over van dat blad meer dan welkom. “European Voice is een beetje de schoolkrant van Brussel, met droge aandacht voor elk amendement”, zegt de ex-Europarlementariër (PvdA). Andere Brusselse publicaties, zoals EU Observer en Euractiv, kampen met chronisch geldgebrek en missen sexy uitstraling. “Je kan dit zien als de volwassenwording van de EU-berichtgeving.”

Valkuilen

Van Hulten ziet ook valkuilen voor Politico. Europa is complex, in ieder geval veel complexer dan Capitol Hill, door de vele talen en culturen, maar ook de uiteenlopende belangen van lidstaten en het stroperige wetgevingsproces. “Het is iets wat veel Europeanen zelf al niet begrijpen”, zegt hij. “Het gevaar bestaat dat Politico zich vergaloppeert.” Daar komt bij dat de European Voice van oudsher een sterk Angelsaksische kijk op de EU heeft. Maar hoe belangrijk zijn de Britten nog? En wat als ze besluiten om de EU te verlaten?

“Voor een Engelstalige publicatie zou dat een fors probleem zijn, gezien de dan te verwachten verschuiving naar Frans en Duits in Brussel.”

De Amerikaanse bazen van Politico maken zich daar geen zorgen over, zeggen ze. “Het Brusselse Politico wordt een echte Europese publicatie.” Een Duitse of Franse editie wordt bovendien niet uitgesloten.