Winterkampioen na bizarre pot

Feyenoord had een punt moeten koesteren, maar verliest in de blessuretijd alsnog van koploper PSV.

Namens PSV kopt Luuk de Jong de 2-2 tegen de touwen. Later zou de aanvaller ook nog de 3-2 maken, in een topwedstrijd die PSV in de slotseconden met 4-3 won. foto ANP

Een zuurpruim had het gisteravond geweten in het Philips Stadion: zie je, er mankeert inderdaad het nodige aan het Nederlandse voetbal, zoals maandag werd gesteld op het alarmerend congres van de KNVB. Fouten, naïef verdedigen, pijnlijke tegendoelpunten; in de inhaalwedstrijd tussen PSV en Feyenoord (4-3) was het spel zeker niet perfect.

Maar was dat storend? Totaal niet. Wees optimistisch en bezie de schoonheid van een wedstrijd die zelfs de meest keurige Brabanders deed zondigen toen zij na afloop huiswaarts keerden. „Verdomme, wat een pot.”

Tot vijf minuten voor tijd zou hun club als winterkampioen het nieuwe jaar ingaan. Koploper PSV leidde met 3-2 en zou met nog één speelronde te gaan vier punten loskomen van nummer twee Ajax. Een prettig vooruitzicht voor een club die sinds 2008 snakt naar een nieuwe landstitel.

Maar wat gebeurde er één minuut voor tijd? Een vrije trap voor Feyenoord. De bal die bij de tweede paal voor het doel wordt gekopt. Precies op het hoofd van de grillige spits Colin Kazim-Richards. Doelpunt. 1.600 supporters uit Rotterdam die in het gastenvak tekeergaan als opgewonden apen in een kooi. „Niets is sterker dan dat ene woord”, hadden ze toen al zo vaak gezongen. „Feyenoord!”

Zo groot als hun vreugde toen was, zo veel pijn moet het hebben gedaan toen het in de blessuretijd alsnog misging, ervan uitgaande dat relativeren niet de meest sterke eigenschap is van de doorsnee hardcore fan. Zij zullen niet snel toegeven dat het winnende doelpunt van Memphis Depay paste bij het bizarre verloop van deze smakelijke topper in de eredivisie.

Naïviteit

Dat de aanvaller van PSV zijn ploeg alsnog het winterkampioenschap kon schenken, tekende ook de naïviteit van een jonge ploeg als Feyenoord. Naïef, omdat de ploeg van Fred Rutten nota bene na een eigen hoekschop werd geveld door een counter. Waarom nog die winnende willen maken terwijl de ploeg blij moet zijn dat het seconden daarvoor op gelijke hoogte is gekomen? Koester dat punt.

Trainer Fred Rutten zag hierin een gebrek aan „ervaring en leeftijd”. Toevallig een punt dat maandag nog ter sprake kwam op het congres van de KNVB, waar werd geconcludeerd dat Nederlandse clubs steeds sneller een beroep moeten doen op jeugdige spelers. En die maken beginnersfouten.

Oudere, ervaren spelers daarentegen zouden sneller hebben ingegrepen toen Feyenoord met acht man vooruit toog bij de hoekschop. De defensie was verzwakt waarna PSV drie passes nodig had om doelman Kenneth Vermeer te verschalken – een kenmerkende counter van PSV. Dat beschikt over spelers die onachtzaamheid keihard kunnen afstraffen.

In de counter was vooral de dieptepass van Luuk de Jong fraai. Rakelings over het hoofd van Michel Nelom, de enige verdediger van Feyenoord die nog achterin stond. Georginio Wijnaldum controleerde, legde breed op Memphis Depay, die de bal in het lege doel schoof. „Boeren, boeren”, klonk het massaal in het kolkende stadion.

Hoe simpel de intikker van Depay ook was, linksback Jetro Willems zag hierin het bewijs dat zijn ploeggenoot wel degelijk in vorm is. „Depay niet in vorm? Hij scoort wel.” Eraan toevoegend: „Veel mensen denken dat je het team draagt als je een WK hebt gespeeld, maar dat is niet zo.”

In dat geval zijn er bij PSV genoeg andere spelers met de kwaliteiten om uit te blinken. „Als Memphis niet goed speelt, staat er wel een ander op”, zegt Willems, die zelf vooral in aanvallend opzicht uitblok. Heerlijk was de bal achter zijn standbeen waaruit de 1-1 van Luuk de Jong tot stand kwam.

Kanttekening: Willems is verdediger, geen aanvaller. Hij dartelt vermakelijk over de linkerflank, maar is dikwijls degene die kansen weggeeft door slordig te verdedigen. Waar liggen zijn prioriteiten, dat is de vraag.

Voor de 1-1 van De Jong had Elvis Manu Feyenoord op voorsprong gezet. Na een steekpass van Jordy Clasie omspeelde hij PSV-doelman Jeroen Zoet en hoefde hij de bal alleen nog in een leeg doel te schieten. Alleen deed hij dat zo zwak dat Jeffrey Bruma de bal eenvoudig weg had kunnen schieten. Had ja, want de verdediger van PSV gleed uit, zoals een schaatser struikelt over een blokje bij het wisselen van baan. Met bal en al belandde hij in zijn eigen doel, waarna Manu de samba danste bij de cornervlag.

Bescheiden

Nadat Feyenoord een half uur later opnieuw op voorsprong was gekomen, via Karim El Ahmadi, was het Luuk de Jong die liet zien dat PSV een geweldige spits aan hem heeft. Na zijn eerste doelpunt volgden er nog twee met het hoofd, waarvan vooral de laatste indrukwekkend was. Hangend in de lucht, strak tegendraads gekopt.

Een absoluut hoogtepunt in een topper zoals je die misschien wel alleen in de eredivisie ziet. Zo veel doelpunten, dat komt over de grens „incidenteel” voor, om PSV-coach Cocu te citeren. Noem het niveau bedenkelijk, maar vermakelijk is het wel.

Toen Luuk de Jong werd gevraagd of de winst op Feyenoord een voorbode is op een kampioenschap bleef hij bescheiden. Zaterdag eerst maar eens winnen van Go Ahead Eagles. „Dat wordt nog een heel moeilijke wedstrijd.”

Soms zou je liever stoerdere taal horen, maar dat is het nou net: De Jong heeft nog gelijk ook.