Iets minder meer broeikasgassen

We wisten het natuurlijk al, maar ook vorig jaar is de uitstoot van broeikasgassen door het gebruik van fossiele brandstoffen en industriële processen weer toegenomen. Met 0,7 Gt, om precies te zijn, tot het nieuwe record van 35,3 Gt. Het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) heeft het in zijn recente trendrapport weer keurig becijferd (zie hier de mooie infographics).

De onderzoekers spreken van een bescheiden (‘moderate’) toename, 2 procent groei. Dat is inderdaad iets minder dan de 3,8 procent groei gemiddeld sinds 2003. Belangrijk is dat de uitstoot minder groeit dan de wereldeconomie. Dat zou je een positieve ontwikkeling kunnen noemen. Die positieve ontwikkeling wordt ook zichtbaar in de grafiek waaruit blijkt dat de uitstoot ‘per eenheid van het bruto binnenlands product’ blijft dalen, zij het wat minder snel dan een aantal jaren geleden.

Grootste stijgers waren Brazilië (6,2 procent), India (4,4 procent) en China (4,2 procent). In de Europese Unie daalde de uitstoot met 1,4 procent.

Het PBL werkte ook mee aan een begin deze week verschenen studie in Nature Climate Change, waarin onderzoek is gedaan naar de mogelijke scenario’s voor de onderhandelingen over een nieuw klimaatverdrag eind volgend jaar in Parijs. De onderzoekers, onder wie Detlev van Vuuren van het PBL, hebben ook gekeken naar de voorstellen die de VS, China en de Europese Unie, de belangrijkste partijen in de klimaatonderhandelingen.

,,De huidige voorstellen zijn (natuurlijk) nog onvoldoende” schrijft Van Vuuren darover in een e-mail. ,,Het is mogelijk ook nog naar 2 graden te gaan met een bepaalde mate van ‘vertraagde response’ maar dat betekent wel hogere kosten en hogere risico’s.” Met een snelle piek in de uitstoot, zegt Van Vuuren elders, voorkom je de noodzaak van snelle en dure emissiereducties later.

De onderzoekers concluderen ook dat de 2 graden doelstelling niet bereikt kan worden zonder een substantiële bijdrage van de ontwkkelingslanden. ,,Dit zou kunnen leiden tot een oneerlijke verdeling van de kosten”, zegt Massimo Tavoni van het Fondazione Eni Enrico Mattei. ,,Daar zou compensatie voor gegeven kunnen worden.” De onderzoekers schatten de kosten daarvan op 100 tot 150 miljard dollar per jaar vanaf 2030. Elmar Kriegler van het Potsdam-Institut für Klimafolgenforschung:

‘In our 2 degree scenarios, global emissions peak around 2020. This is in clear contrast to our other scenarios projecting forward the pledges currently discussed by the major economies. They lead to a peaking of global emissions around or after 2040. A large part of the emission reductions, if to be realized at lowest cost, would come from emerging economies such as China or India. The implication is clear. If a future climate agreement aims to tap into these abatement potentials, it would likely need to include mechanisms to compensate developing countries for part of their abatement effort.’