Drank en drugs

Mijn maandagochtend begin ik steevast met drank en drugs. De voorkant van de Volkskrant komt op het tweede plan: ik wil op het achterplat eerst Arthur van Amerongen lezen. Deze schrijver/journalist/publicist doet op deze plek wekelijks verslag van zijn welbevinden in Algarve, Portugal. Alcoholische uitspattingen en pillen en poeders zorgen daar deels voor.

Nu schijnt hij overigens al een tijdje droog te staan, maar in ieder geval gaat dat vooralsnog niet ten koste van zijn bijdragen. Voor wie de Volkskrant niet leest of niet tot maandag wil wachten, kan hem overigens ook lezen op The Post Online.

En ook dat doe ik graag. Want ik ben fan van hem.

Dat was in eerste instantie ook de reden om een recensie-exemplaar op te vragen De dronken vegetariër. Van Amerongen heeft een column geschreven in een boek dat een schat aan originele gerechten belooft zoals antikater-ontbijten en vette borrelhapjes. Recepten bevat met pure, gezonde ingrediënten maar die stuk voor stuk wel doordrenkt zijn met alcohol.

Van Amerongen doet in De dronken vegetariër kond (heerlijk woord is dat toch) van een bezoek aan de Vegetarisch Slager, omdat hij zijn vriendin Hanny (een van de schrijfsters) heeft beloofd voor haar te koken. Het consumeren van de door hem aangeschafte ‘bio bamihappen, braadstuckjes en visvrije tonijn’ gaat vervolgens gepaard met een fikse alcoholinname. Biologische wijn, dat spreekt.

Van Amerongen heeft over die laatste klachten als hij vriendin Hanny de volgende dag weer tegenkomt : ‘Ik heb nog nooit zo’n zware kater had. Jij zei dat je van die biowijn geen kater krijgt.’

‘Dat klopt Tuurtje’ luidt haar antwoord. ‘Maar je hebt twee dozen leeggedronken, dat ben je zeker vergeten, lieverd?’

Ofschoon ik geen vegetariër ben, heb ik het boek verder overigens ook met smaak gelezen. Omdat auteurs Floor Overgoor, Hanny Roskamp en Yannick Slagter historisch gezien hun columnist qua drankgebruik en pilinzet misschien niet naar de kroon steken maar schrijven kunnen ze eveneens.

Ik savoureer smakelijke verhalen over geitenwollen tweelingen en DopHertjes, schrijf de bucketlist over met bars in New York, Havana en Venetië en besluit zelfs iets uit het boek te maken: Leaving Las Vega’s.

Vanwege de naam.

Maar toch ook zeker vanwege een van de ingrediënten: Talisker of een andere goede Islay whisky. Vervolgens Leaving Las Vegas, de laatste goede film die Nicolas Cage maakte, in de dvd-speler, en rustig wachten tot het maandagochtend wordt.

Dan schuift ook Van Amerongen weer aan.