De beste fictie van het jaar volgens de Britse pers

Richard Flanagan (Foto AP)

Richard Flanagan, Ali Smith en David Mitchell schreven, als we de boekenredacties van The Guardian en The Telegraph mogen geloven, de beste romans van het afgelopen jaar.

Morgen zullen in de bijlage Boeken van NRC Handelsblad de lijstjes met favoriete boeken van de recensenten te lezen zijn. Veel andere media gingen NRC voor. Zo stonden er vijf fictiewerken en vijf non-fictiewerken in de jaarlijst van de New York Times en ook bij de Volkskrant verscheen inmiddels een lijst met favoriete boeken.

Ook de Britse pers maakt de balans op. The Guardian geeft onder andere hoog op over Ali Smiths How to Be Both, de roman die kort geleden nog kans maakte op de Booker Prize. How to Be Both “explored love, art and possibility with an extraordinary freshness”, zo schrijft de krant. Ook de daadwerkelijke winnaar van de Booker Prize, Richard Flanagans The Narrow Road to the Deep North, krijgt een vermelding:

“This intense tale of the horrors experienced by PoWs (krijgsgevangenen,  red.) forced into slave labour by the Japanese army, and the damage carried into peacetime by survivors, has become an Australian modern classic.”

En The Bone Clocks wordt David Mitchells “biggest, most crowd-pleasing novel yet” genoemd. Voorts tipt The Guardian onder meer romans van Marilynne Robinson (Lila), Jenny Offill (Dept. of Speculation) en de recentelijke winnaar van de National Book Award voor fictie Phil Klay (Redeployment).

Ook bij The Telegraph wordt Flanagans The Narrow Road to the Deep North genoemd. Het is volgens de krant “a haunting story of POWs on the notorious Burma railway”.

Ook het experimentele prijzenbeest A Girl is a Half-Formed Thing van Eimear McBride krijgt een vermelding, alhoewel het al in 2013 verscheen.

Een afwijkender keuze is The Lie van Helen Dunmore, dat niet alleen een vijfsterren-recensie kreeg, maar ook een “ambitious tale wavers between ghost story and a study of war trauma” wordt genoemd.

Ook waren er vijf sterren voor The UnAmericans, een “collection of first-rate short stories” van Molly Antopol. Ook is er lof voor The Temporary Gentleman van Sebastian Barry en All Our Names van Dinaw Mengestu.

Maar het fijnst zijn natuurlijk de uitbundige complimenten voor Peter Buwalda’s Bonita Avenue,  dat “one wild ride” wordt genoemd en  “a swirling helix of a family saga that swerves from gross-out sex comedy to pitch-black revenge tragedy”.