De dissident en zijn weduwe

De Chinese regisseur Zhang Yimou was met films als Het rode korenveld en Raise the Red Lantern in de jaren tachtig en negentig het boegbeeld van de ‘vijfde generatie’ filmmakers, die na de Culturele Revolutie film in China als het ware moest heruitvinden. Door zijn ogen leerden we in Europa naar de Chinese film kijken, raakten we gewend aan contemplatieve beelden van immense schoonheid. Op het gezicht van zijn muze Gong Li (voordat ze voor de jongere Zhang Ziyi werd ingeruild) lazen we de pijn van de geschiedenis. Daarom is het niet helemaal onverwacht dat Zhang een keer de balans opmaakt van de periode die aan de wording van zijn kunstenaarschap vooraf ging. Met Gong Li terug als onbestorven dissidentenweduwe die tot twee keer toe haar echtgenoot niet binnenlaat als hij terugkomt uit de gevangenis. Herkent ze hem niet? Is haar emotionele geheugenverlies een metafoor voor censuur en repressie?

Coming Home is zowel subtiel als sentimenteel (met dank ook aan de opdringerige soundtrack). De verzoening tussen de man en de vrouw, de symbolische terugkeer van Zhang naar films met een maatschappelijk-historische insteek: de regisseur ziet er zelf als teken in dat China zich anders tot het verleden verhoudt. Maar dat is net iets te veel ambitie.