Toch niet gaan rennen

Wij zaten naast elkaar in de trein, ’s ochtends 2 december naar Utrecht Centraal. Tegen het einde van de reis begon er een grote verwende vrouw aan de telefoon te eisen dat ze de auto moest hebben, anders zou ze niet met Kerst naar d’r vader gaan. Ik moest daarna rennen voor de trein, maar deed dat niet want ik had je eigenlijk nog even willen spreken.

Het enige wat ik weet is dat je blond haar en een grijze sjaal hebt en dat je naar Wageningen door moest. Lijkt mij leuk om je nog een keer te ontmoeten!