Burn-out

Achter één beeld, zomaar ‘gevangen’, kan een complete wereld schuilgaan. Ilona Verhoeven ziet meer dan zij ziet.

Foto Ilona Verhoeven

Dag stoel-bij-de-tafel. Dág voordeur-met-één-klap-dicht. Ha, tosti-ijzer-in-de-boom! Behalve de man die ’s morgens de dingen groet, is er geen wonderlijker kerel dan de tostivreter. Zonder tosti als ontbijt verlaat hij nooit het huis. Tussen de middag eet hij ook tosti. Als diner: tosti.

De tostivreter zegt: „Toon mij uw tosti en ik zeg u wie u bent.” Van croque-madame of croque-monsieur moet hij niets weten. Op zijn tosti alleen kaas. En sambal. Het geheim van de tostivreter: gebruik tijgerbrood. Iedereen die de tostivreter kent, weet dat dit waar is.

De tostivreter reist veel, maar gaat zelden met vakantie. Tijdens zijn reizen neemt hij altijd een tosti-ijzer mee. Het zal niemand verbazen als hij er zomaar eentje liefdevol opknoopt aan een boom. Liefdevol, want het tosti-ijzer is iets om door te geven, als olympisch vuur.

Tegen een donkere boombast bungelt het smetteloos witte apparaatje dan aan zijn snoer, voor het oog heel zielig en hulpeloos. Zo van ‘neem mij toch mee’. Lang zal het niet duren totdat er iemand passeert die de boodschap begrijpt. Een cadeau. Voor wie het gebruiken kan.

Terwijl even later, thuis bij een nieuwe eigenaar, de geur van versgesmolten kaas zich verspreidt, blijkt dat dit gevonden geschenk verre van burn-out is. Het groen en oranje van de thermostaatlampjes lichten op als sterren in een glinsterend heelal.

De tosticirkel is rond. Voor de gelovigen in het heilzame effect van warm brood heet dat ook wel het mirakel van de tosti.

Heb je een tosti-ijzer over, hang hem ergens op voor een buurtgenoot. Tosti is leven, zegt de tostivreter.