Uitdagend agressieve rock van Julian Casablancas

Julian Casablancas kan moeilijk wennen aan de gedachte dat hij de rest van zijn leven alleen nog maar zanger van The Strokes zou zijn. Met het nevenproject The Voidz zoekt hij nadrukkelijk het experiment, van hardcore tot metal en van mathematisch ik elkaar passende gitaarpatronen tot ongebreidelde noise.

Geflankeerd door twee gitaristen die allebei wel iets van Frank Zappa hebben, laat Casablancas alle decorum van een traditionele frontman varen. Gebogen over zijn microfoon en vaak met de rug naar het publiek spuwt hij zijn teksten met extreme stemvervorming de zaal in. Als een robot omringd door het geluid van opgevoerde broodroosters en testbeelden van televisies doet hij geen enkele poging welluidend te zijn. Dit is pure agressie in een snerpende aanslag op de oren.

Desondanks maakt zich na verloop van tijd een zekere schoonheid uit deze schijnbare chaos los. Bij The Strokes zingt Casablancas ook altijd door een stemvervormer, en misschien was hij nooit van plan de nieuwe Mick Jagger te worden. Zijn muziek staat onverminderd in het teken van een brutale New Yorkse attitude en strijkt tegen de haren in van mensen die voor vrijblijvende rockmuziek waren gekomen.

Een snoeihard door de mangel gehaald Ize of the World van The Strokes kondigde hij nadrukkelijk aan als ,,een coverversie”. Geen gemakkelijke, wel uitdagende muziek.