Eilandmuziek in een bootje

Zijn we in Zuid-Afrika? Zo lijkt het even bij de openingstrack Inay kara inay, van het nieuwe album van gitarist Teta. De Zulu-harmonieën geven Blue tsapiky meteen een fijne gospelswing mee, maar de nummers die volgen zijn kalmer, leunen sterker op het kabbelende, maar vlugge gitaarspel waarmee Teta zich onderscheidt. We zijn in het zuiden van Madagascar, waar Teta een van de toonaangevende muzikanten uit de tsapiky-scene is. De stijl is gebaseerd op de traditionele muziek voor tranceceremonies en festiviteiten, maar klinkt op dit album veel meer als een Malagasische variant van surf singer/songwriter Jack Johnson. Dit is eilandmuziek, de zee is overal. In Teta’s zang blijft hoorbaar dat zijn eiland niet ver van Zuid-Afrika ligt, maar net zo hoorbaar is de Franse invloed middels een accordeon en zijn gitaarspel leent ook uit de Congolese traditie en de blues. Van al die variaties bouwt Teta een vissersbootje waarin je lange avonden kunt wiegen op de Indische Oceaan.