De wereld zien, via de dierenambulance

Als vrijwilliger reed Bibi Dumon Tak mee op de Amsterdamse dierenambulance, en over die avonturen schreef ze de verhalen in het non-fictiekinderboek Wij gingen achter hamsters aan. Ze redde een zwaan, die op de ringweg is geland en er zelf niet meer wegkomt. Ze bevrijdde een vleermuis uit een liftschacht. Ze stond ernaast toen de brandweer een kat uit de boom probeert te redden. Triviale onderwerpen? Een schriftelijke equivalent van de vertederende kattenplaatjes op internet? Nou, vertederend zijn de verhalen wel, maar verrassend genoeg voelen ze niet triviaal. Alleen al omdat Dumon Tak onverbloemd eerlijk is: niet elk dier kan of moet gered worden. De verhalen zijn spannend doordat het razende tempo de adrenaline van het ambulancewerk voelbaar maakt, én omdat de toewijding van de vrijwilligers zo overduidelijk is. En via de verhalen over dieren toont het boek óók de Nederlandse samenleving van nu. Met de overtuigende conclusie: als we wél om dieren denken, tonen wij ons van onze beste kant.