Film is m’n passie. Je hebt een idee en je gaat ervoor

(Boven) „De affiche van de film. Geweldig om die nu in de stad te zien hangen.” (Onder) „Jaap Kieft (l) en ik.” Foto Brigitte Tijnagel. Affiche Jaap Kieft

„Twee dingen lopen als een rode draad door mijn leven. Ik heb altijd uitdagingen gezocht. Bewust ben ik van de gebaande paden afgeweken. En ik heb er altijd voor gezorgd dat ik een sociaal leven naast mijn werk had.

„Helemaal opgaan in je werk, weinig mensen daar buiten ontmoeten, geen nieuwe ervaringen opdoen, geen nieuwe dingen leren, niet voortdurend andere mensen ontmoeten – daar wordt je horizon heel beperkt van. Zodra je met pensioen gaat, loop je dan snel vast. Je professionele netwerk verlies je na een jaar of wat. Logisch, jij bent weg, de rest werkt gewoon door en maakt intussen van alles mee waar jij buiten staat. Zonder een leven buiten dat circuit sta je dan al gauw met lege handen.

„Ik maak films, daar zit mijn passie. Omstreeks 1972 ben ik ermee begonnen: filmpjes van het gezin, vakanties. Het bekende knip- en plakwerk. Nu, veertig jaar later, gaat m’n eerste bioscoopfilm in première: een thriller, één uur en drie kwartier, 130 scènes, gefilmd op ruim twintig locaties, drie hoofdrollen, drie bijrollen, vijftig figuranten, een crew van tien, twaalf mensen.

„De Schouwburg in Nijmegen is uitverkocht, zondagmiddag: zeshonderd man in de zaal. Het wordt een première met alles erop en eraan. Rode loper, speeches, een premièreparty.

„Bij de productie van een eerdere film heb ik samengewerkt met een regisseur, Jaap Kieft, die echt een vriend voor het leven is geworden. Jaap weet alles van camera-shots en regisseren, dat is helemaal zijn pakkie-an. Ik ben de producent, de planner, de organisator. We zijn compleet op elkaar ingespeeld, hebben aan een half woord genoeg.

„Zevenduizend euro heeft de film gekost: vijfduizend euro sponsoring van een bank, plus duizend euro die Jaap en ik elk zelf erin hebben gestopt. Daar hebben we vijf jaar lol van gehad.

„Eerst hebben we een jaar aan het verhaal gewerkt, van één kantje A4 naar tien kantjes. Elke maandag zaten we bij elkaar. Toen hebben we een jaar genomen om het script om te zetten in een scenario. Vervolgens een jaar locaties zoeken en acteurs vinden, met audities. Zo’n beetje het hele jaar 2013 hebben we gedraaid. En toen monteren, en de geluidscorrectie, special effects en muziek erbij, van filmvriend Martin Moonemans. De laatste maanden heb ik, schat ik, twaalf uur dag gewerkt.

„Soms, als het even tegenzit, denk ik wel eens: waar ben ik mee bezig, wat heb ik me toch allemaal op de hals gehaald? Maar ach, je hebt een idee en je gaat ervoor.

„En alles, echt alles hebben we met vrijwilligers gedaan – ‘liefdewerk, oud papier’. De hoofdrolspelers zijn geschoolde acteurs. Zij doen het voor de lol én voor hun cv: ze hopen dat ze zichzelf in de kijker spelen door met ons te werken.

„Je hebt zoveel lol met elkaar, je maakt zulke onverwachte dingen mee. Wat ik allemaal niet heb moeten regelen: een speedboat, een fabriekshal, stuntmannen. We zochten een sportwagen, voor de hoofdrol: een makelaar die zich met dubieuze zaken inlaat. Ik kreeg van een kennis een tip over een Maserati, ik neem contact op met de eigenaar, vertel mijn verhaal en hij zegt onmiddellijk: ‘Leuk, ik geef je de sleutel, pak ’m maar als je ’m nodig hebt.’

„Later dachten we: nee, een Maserati is te mooi, het moet opzichtiger, platter. Toen liep ik zomaar tegen iemand met een Lotus aan. Die vond het ook best dat we met z’n auto een achtervolgingsscène gingen draaien op de Autobahn.

„In mijn werk als filmproducent en als aannemer zit een duidelijke overeenkomst: je moet goed kunnen plannen, je moet je zaakjes logistiek tot in de puntjes voorbereiden, anders verlies je tijd en geld, dan wordt het een chaos. Je blijft puzzelen, schema’s rondsturen: wie kan wel of niet in welke weekenden? Kruisjes zetten. Hé, dan en dan hebben we dat en dat clubje bij elkaar voor die en die scènes, dus hup, dan draaien.

„De eerste volwaardige film die ik maakte, was een documentaire van een uur, over een reis door de binnenlanden van Suriname. Dat was in 1981, met een filmclub. Toen heb ik helemaal de smaak te pakken gekregen van filmen en reizen. Mijn vrouw en ik zijn overal in de wereld geweest. Tientallen landen, in Zuid-Amerika, Afrika, Zuidoost-Azië, China.

„Ja, reizen en films maken – dat is een mooie combinatie. Namibië, Zimbabwe en Botswana staan op ons lijstje voor volgend jaar.

„Ik ben nu een jaar of vijftien met pensioen. Ik heb me nog geen seconde verveeld.”