Van ongure plek naar glamour- straat

Een eettheater, sterrenrestaurant en cocktailbar; op zo’n 200 strekkende meter krijgt de stad haar eigen kosmopolitische dosis nightlife.

Wim de Jong

Foto Verkijk.nl

Eigenlijk, vindt een Rotterdammer, is zijn stad natuurlijk met geen enkele andere ter wereld te vergelijken. Maar goed, als het dan toch moet – met New York dan maar? Dankzij de Kop van Zuid kan de stad zich al een poosje beroemen op haar eigen ‘Manhattan aan de Maas’. En nu, stelt Hilton-directeur Jan Rutgers zonder veel ironie, mag ook de Kruiskade zich best wel een beetje spiegelen aan wat er zich zoal in die ene andere ‘zuster’-metropool afspeelt.

Goed, in schaalgrootte zal het nieuwe Rotterdamse uitgaansgebied het voorbeeld van een Times Square niet onmiddellijk evenaren. Wel als het gaat om de sfeer en het soort entertainment dat op de Kruiskade zal zijn geconcentreerd, zo verwachten althans de horecaondernemers die er samenwerken. Op 175 strekkende meter tussen de Lijnbaan en de Coolsingel krijgt de stad haar eigen kosmopolitische dosis nightlife. „Over een halfjaar herken je het hier echt niet meer terug”, zegt Rutgers handenwrijvend en met een schuin oog op de steigers die het hoteluitzicht nu al maandenlang bepalen.

Die metamorfose komt niets te vroeg. Een op de stoep voor het Hilton geparkeerde Mercedes of BMW was lange tijd zo ongeveer de grootste attractie in dit aan leegstand en verloedering ten prooi gevallen stukje binnenstad. Als er op de Kruiskade al veel nightlife viel te bespeuren, dan was dat op vrijdag en zaterdag tussen 03.00 en 06.00 uur, de enige momenten in de week waarop de bar draaide in de obscure discotheek Le Bateau. En op uitgaansavonden is het nu alleen nog druk bij Café Beurs – discotheek Off Corso sloot vorig jaar. Op veel avonden en nachten oogde de Kruiskade vooral donker en verlaten. Mede daardoor verkreeg de straat het hardnekkige stigma dat het er onguur was.

Dat beeld hoopt de straat nu blijvend van zich af te schudden. It’s showtime op de Kruiskade. Of althans, dat moet het worden. En in een hoog tempo. Het spoor ervoor is twee jaar geleden getrokken toen het Hilton begon met verbouwen. Het van vier naar vijf sterren opgesjiekte hotel kan nu met Stadshal al bogen op een hoogwaardige brasserie, begin 2015 komt er nog een toprestaurant bij. In Joelia staat straks Michelin-coryfee Mario Ridder boven de pannen, en onder hetzelfde hoteldak opent dan ook Hugh, een cocktailbar met een „inpandig helikopterplatform voor VIP’s”, zoals Rutgers het omschrijft, als spectaculaire blikvanger.

Een deur verderop op de Kruiskade floreert intussen al Villa Thalia. De voormalige bioscoop werd voor 5 miljoen euro binnenstebuiten gekeerd en is zojuist aan een nieuw bestaan begonnen als dinner theatre, met tweesterrenchef François Geurds als ‘culinair supervisor’. De feestelijke opening ervan leek eind november wel wat op die van de Markthal. Ook voor Villa Thalia stonden duizenden nieuwsgierige Rotterdammers vol ongeduld in de rij om er binnen te mogen kijken.

Bezoek uit heel het land en Vlaanderen

Mede-investeerder Olivier van Hoey Smith is opgewonden over de rol die hij voor Villa Thalia op de Kruiskade ziet weggelegd. De met veel rood en goud beklede bonbondoos, met onder andere Gerard Joling op het affiche, moet met zijn keuken en podiumacts bezoekers uit heel Nederland en Vlaanderen gaan trekken en Rotterdam zo nadrukkelijker als uitgaansstad op de kaart zetten. Het eettheater is al voor weken achtereen volgeboekt.

De 34-jarige Van Hoey Smith gelooft dat het instantsucces van Villa Thalia ook in het grotere, maatschappelijke ‘verhaal’ van Rotterdam past. „Iedereen hier leeft op dit moment op unieke wijze met elkaar, alle culturen en leefstijlen vinden hun plek in de stad. Dan is het zó mooi dat je als horecaondernemer je eigen bijdrage aan al die bruisende ontwikkelingen kunt leveren. Dat maakt me dankbaar.” En jawel, ook Van Hoey Smith noemt New York als hij naar een equivalent zoekt van de „totaalervaring in clubbing” die Rotterdam nu op de Kruiskade kan bieden.

Tegenover al die glamour aan de noordkant van de kade staat het net wat laagdrempeligere aanbod op de zuidzijde van de Strip, zoals je de Kruiskade ook wel, en met ditmaal een onbescheiden hint naar Las Vegas, zou kunnen noemen. Het tot sloop gedoemde oude Luxor Theater is alsnog gerenoveerd en functioneert sinds twee weken weer als kleinkunstpodium. Grand Hotel Central (uit 1917) overleefde de transformatie van de Kruiskade eveneens en voegt nu een scheut nostalgie aan de uitgaansstraat toe.

In de naastgelegen Corso, ook een gewezen bioscoop, komt in 2016 dan nog een casino in de deftiger categorie. En wie tot vroeg in de ochtend wil dansen, kan via een paar breedgeschouderde portiers verderop terecht in de Twenty Six of de Saint Tropez, een club geïnspireerd ‘op het mondaine leven van de Côte d’Azur’. Nu ja, helaas: laatstgenoemde zaak van Chiel Jongejan was begin november vanwege een steekpartij op last van de burgemeester een paar dagen gesloten. Incidenten als deze zullen op de Kruiskade koste wat kost moeten worden voorkomen, beseffen de ondernemers. Want zo gemakkelijk ben je als kersverse hotspot ook weer terug bij af.

Beschavingsoffensief Stadhuisplein

Niet alleen de Kruiskade ondergaat een facelift, ook het daarachter gelegen Stadhuisplein is inzet van een beschavingsoffensief. De wat groezelige horecapaviljoens die het ‘feest’-plein decennialang ontsierden, zijn al afgebroken. Er zal veel groen worden aangeplant, en weldra komt er ook een einde aan de wildgroei aan terrassen en overkappingen. Achter de gerenoveerde gevels van het plein en de noordelijke Coolsingelhoek worden woningen, winkels en nieuwe horecazaken gerealiseerd, waaronder ook weer een of twee nieuwe van Van Hoey Smith en zijn zakenpartner Chiel Jongejan (niet alleen Saint Tropez, ook de Après Skihut, The VIP Room, Café Beurs, De Vrienden Live).

Bedoeling van deze dubbelslag is dat de Kruiskade en het Stadhuisplein, behalve in ruimtelijk opzicht, ook in de mindset van flanerende Rotterdammers en toeristen in elkaars verlengde komen te liggen. „Die verbinding is essentieel”, meent Astrid Sanson, directeur Binnenstad van de gemeente. Zo ontstaat er zowel overdags als ’s avonds weer loop, gezelligheid en daarmee economische vitaliteit.

Het is nog niet allemaal hallelujah. Die economische vitaliteit zou namelijk wel eens iets langer op zich kunnen laten wachten dan bij de start van de make-over’s was voorzien. De komst van het grote Saturn-elektronicawarenhuis naar het kapitale pand tegenover het Hilton is afgeblazen. Een gegadigde van soortgelijk kaliber heeft zich voor zover bekend nog niet aangediend. Ook op het Stadhuisplein moeten nog geïnteresseerden worden gevonden voor de winkelpanden die daar leegstaan. „Geen gemakkelijke taak”, wil Sanson wel erkennen.

Jan Rutgers hoopt dat zijn nieuwe overbuurman hoe dan ook past in het ‘upmarket-plaatje’ dat hij en zijn collega-ondernemers op en rond de Kruiskade willen neerzetten. Dat is cruciaal, schat de Hiltondirecteur, die zijn hart na een lange hotelcarrière in Londen en Frankfurt nu aan Rotterdam heeft verpand. Het was voor hemzelf reden om in de voormalige winkelzijde van het Hilton aan het Hofpleinzijde met Joelia zijn ‘eigen’ sterrenrestaurant te starten.

Hij had die ruimte ook voor heel veel geld aan een fastfoodketen kunnen verhuren die er een outlet wilde beginnen, maar koos – heel on-Rotterdams eigenlijk – uiteindelijk voor klasse. Rutgers: „Ja, dat was nogal een beslissing. Maar je moet de daad ook bij het woord voegen als je je zo inspant om er hier iets van te maken. Je wil een vijfsterrenhotel zijn of niet – en zo’n fastfoodketen mag dan ook een Amerikaans bedrijf zijn, maar daar houden de overeenkomsten wel mee op.”