Column

De rij kronkelt, 200 meter voor de club

Rolinde Hoorntje spot trends en geeft tips. Deze week over een hommage in woord en beeld. Hoe een tijdelijke club geweldig werd.

Hij kijkt als de jarige op zijn eigen feestje. Opgetogen maar afwezig. Alsof zijn gedachten bij de voorraad toastjes zijn, niet bij de cadeautjes. Of, in het geval van Olaf Boswijk (36), bij de burrata, de net afgeleverde Trouw-boeken en de flessen Becks. ,,Ik ben vooral blij dat het boek er nu is”, zegt Boswijk in zijn kantoor. Het aftellen is begonnen. Over drie weken sluit Trouw, de tijdelijke club die hij vijf jaar geleden in het oude krantengebouw aan de Amsterdamse Wibautstraat begon.

‘Het boek’, sinds gisteren te koop, is een hommage in woord en beeld en het enige wat er overblijft. Het bevat foto-essays van dandy outfits en concerten als die van The Whitest Boy Alive, waarop crowdsurfende bezoekers tegen het plafond worden gedrukt. Er staan lijstjes in met de beste platen om een avond te openen (Amaze van Terekke volgens Elias Mazian) of te eindigen (Smalltown Boy, Bronski Beat, volgens Joris Voorn); interviews met manusje van alles Lenny, beveiliger Lorenzo, en er zijn portretten van huis-dj’s als Job Jobse, die begon in de wc’s en eindigde op Lowlands.

En er is een ode aan de rij, door Kluun. Die rij kronkelt, zeg sinds een jaar of anderhalf, tot ver voorbij de halte van de metrolijn, 200 meter voor de club. Stoppen op je hoogtepunt helpt bij de mythevorming. Hypes vervliegen meestal snel. Maar Trouw haalt al twee jaar de top-tien van ‘go to-lijstjes’ van toonaangevende muziekblogs.

Wat maakt een goede club geweldig? Het antwoord lees je tussen de regels door. Trouw is een totaalbeleving. Dat klinkt als roodverbrande toeristen die tot beton aangekoekte Aardappel Anders opscheppen in een tropisch all-in resort. Ik bedoel: Trouw bezit de gouden driehoek fine arts, good food en great music. Je kan er video-installaties zien van het Stedelijk Museum, opstarten in het restaurant en genieten van perfect geluid. Het karakteristieke lichtplan – twaalf gekleurde buizen die als tramrails boven de menigte zweven – zuigen je richting dj-booth, die gelijkvloers is. Daardoor voelen bezoekers zich onderdeel van de muziek – van Flying Lotus (stond hier voor het eerst in Nederland) maar ook van FKA Twigs. Dit weekend kan je Young Marco zien, die live de gamalan mixt met wavy synths tot zonnige new age trance. Hij is een goed voorbeeld van de platformfunctie die Trouw voor lokale dj’s heeft gehad.

Maar de belangrijkste bindende factor is misschien wel de bezieling van een man als Boswijk zelf. Hij kijkt het meeste uit naar zijn allnighter volgende week, zegt hij. Hij heeft er drie vrije dagen voor opgenomen ter voorbereiding.

Omdat hij nu nog niet denkt aan het einde, maar bezig is met het moment.