Ingesneeuwd na een wilde nacht

Met zijn debuutfilm speelt Max Nichols (1973) met seksuele mores en verwarring. Die verwarring ervaren ook de twintigers Megan en Alec in Two Night Stand. Maar binnen de behoorlijk voorspelbare kaders is de film ook innemend en charmant.

Na een seksnachtje blijkt het tweetal ingesneeuwd te zitten in het appartement van Alec, die eigenlijk best een gentleman is. Of is hij gewoon hoteldebotel van het feit dat een leuk meisje als Megan zomaar ongecompliceerde seks met hem wilde hebben? Maar waarom wil ze dan niet nog een keer, en verandert ze de volgende ochtend in een preutse stressneuroot?

Ze tobben en kibbelen wat af, maar de spanning is eraf en het duurt heel lang voordat woorden en blikken weer flirten.

Er zitten dus wat weeffoutjes in het materiaal, die gecompenseerd worden door de chemie tussen beide hoofdrolspelers Miles Teller (Whiplash) en Analeigh Tipton. Maar Two Night Stand is vooral een aardige variant op het soms een beetje navelstaarderige gestuntel van de generatie van successerie Girls en van ‘normcore’ (op een coole manier ‘normaal’ zijn). Dat maakt verliefd worden tot iets wat zomaar kan gebeuren.