Gadget time

Naast flessen ontvang ik ook regelmatig zaken ter beoordeling in de periferie van de wijnbeleving. En daar ben ik dol op. Gadgets die de wijndrinker helpen zijn genot te verdiepen. De vermakelijkheid is groot. De effectiviteit in de meeste gevallen nihil.

Ik heb al eens eerder over de Clef du Vin geschreven, een uitkomst voor de nieuwsgierige dan wel ongeduldige wijndrinker. De punt van deze als een breed zakmes ogende uitvinding zou bestaan uit een speciale metaallegering die bij onderdompeling in de wijn deze liet ouderen, waarbij iedere seconde contact gelijk stond aan één jaar. Tell Sell.

Ook mocht ik een decanteerkaraf met een speciale dop aan de tand voelen, waarop een wijnfles geplaatst diende te worden. Door in schenken verdampte ‘bitter en zuur en kwamen de juiste aroma’s tevoorschijn.’

Twee jaar terug reikte de firma Decantus mij een zelfde soort propositie aan. Volgens de meegestuurde glansbrochure betrof het hier een ‘wine aerating system.’ Wie de wijn door een soort perspex amfora met schoepjes en buisjes goot, zag de wet van Bernoulli in werking treden. Daardoor belandde de wijn in het glas met ‘zachtere tannines, meer geur en meer smaak en gemiddeld 56 procent minder sulfiet.’

Echter, wie wijn wil sneller en vooral voordeliger wil luchten, doet er verstandig aan de inhoud van een fles in een karaf te gieten om de inhoud daarna weer terug te schenken in de fles. Zelfde effect. En is er geen karaf voorhanden dan voldoet een huishoudmaatbeker ook. Kunt u meteen controleren of die fles wel 0,75 l bevat.

Afgelopen paar maanden wisten de uitvinders mij wederom te vinden.

Gratis bij een (of beter gezegd: in) een fles wijn trof ik de Twist to Taste schroefkurk. ‘Een innovatie die de goede eigenschappen van kurk zoals duurzaamheid en een premium imago, combineert met het gebruiksgemak van de schroefdop.’

De première in Nederland vindt plaats bij Albert Heijn die voor € 7,99 de witte en rode La Cuvée Mythique uit Zuid-Frankrijk in de schappen heeft staan. Inderdaad, zoals gedemonstreerd wordt in het filmpje draai je de kurk er met de hand zo uit. ‘Inclusief vertrouwde plop.’ En jawel, hij gaat er ook zo weer in.

Mocht deze innovatie breed omarmd worden door de mondiale wijnindustrie dan is dat overigens slecht nieuws voor de trouvaille van de International Innovation Company.

Hun Vacu Vin Single Pull Corkscrew zal dan in een keukenla belanden om nog slechts mondjesmaat zijn kurkentrekkerkunsten te mogen vertonen, waarbij gebruik wordt gemaakt van ‘een speciaal hevelmechanisme dat ook in (bank)kluizen wordt toegepast.’

Dan nog twee nouveautés om wijn koel dan wel op de gewenste temperatuur te houden.

Zo is daar de Winechill, een metalen staaf met schenktuitje die eerst in de vriezer geplaatst dient te worden. Daarna houdt deze door ‘m in de fles te plaatsen ‘gekoelde witte wijn een uur gekoeld en zijn rode binnen 15 minuten op de perfecte drinktemperatuur.’

En ja hoor, Winechill werkt. Al moet ik er wel een kritische kanttekening bijplaatsen. Voor de staaf in de fles te plaatsen, dient er eerst een flinke scheut uit te zijn gegoten, anders gulpt een deel van de inhoud eruit.

Nu is dat bij witte wijn niet zo’n probleem – een deel van de gekoelde wijn is dan immers al in de wachtende glazen geschonken- maar bij rood is dat niet het geval.

Wie hier Winechill inzet om ‘de perfecte drinktemperatuur’ te realiseren, dient eerst een half glas te warm rood uit de fles te schenken, anders wordt het morsen.

En wat moet je daar dan weer mee? Toch maar vast opdrinken? Later terugschenken in de fles?

Of de beproefde methode in wijnschrijversland erop los laten: ijsblokje erin, vijf seconden roeren met lepel, daarmee het blokje eruit vissen, zodat er nauwelijks sprake is van water in de wijn, maar wel van ‘een perfecte drinktemperatuur.’ Kortom, gedoe.

Tot slot Kywie, een koelsysteem dat welbeschouwd werkt via het tegenovergestelde principe. Hier is er namelijk sprake van een wolletje dat rood en wit op temperatuur houdt.

Uitvindster Saskia Nooij reikte mij recentelijk een op een Ugg lijkende lederen huls aan waar een wijnfles inpast. Daarvan is de binnenkant bekleed met wol van de Texelaar, een schapenras van eigen bodem. En de isolerende eigenschappen daarvan houden niet alleen warmte vast. Andersom werken deze ook: wat al koud is, blijft ook koud.

Nooij beloofde dat de temperatuurstijging van de wijn niet meer dan een halve tot een hele graad per uur zal bedragen. En dat bleek inderdaad het geval.Tot het laatste glas bleef het testobject, een rode Château des Eyrins 2010, Cru Monplaisir, Bordeaux Supérieur, keurig op de door mij gewenste 17 graden.

Als bijkomend voordeel van Kywie noteerde ik dat daarom de ideale tafelgenoot van deze wijn, perfect gegaarde bout van Texels lam, ook nog beter smaakte.