Zijn oprechte complimenten smaakten naar meer

Elke carrière kent wel een leermeester. Voor technisch ondernemer Rogier Barents (36) is dat zijn voormalige werkgever Kees-Jan van den Bos (50).

„December 2001. Het was gezellig aan tafel met al mijn collega’s. We zaten met z’n achten in een Delfts restaurant. Ik was één van de jongsten aan tafel. Als student werktuigbouwkunde was ik blij met de bijbaan bij het bedrijf Hukseflux. Ik mocht meewerken aan de ontwikkeling van nieuwe producten voor warmtestroommetingen. Vaak ging het om technische tekeningen voor nieuwe, moeilijke en leuke projecten.

„We hadden de soep net op, toen één van de directeuren opstond. Hij maande ons tot stilte. Het was Kees-Jan van den Bos, de man die mij had aangenomen. Kees-Jan vertelde over de successen die het bedrijf in het afgelopen jaar had geboekt. Zo kwam hij ook te spreken over het project waar ik aan mee had gewerkt: een nieuwe hittesensor voor boorplatformen. Die hadden we in korte tijd ontworpen, gebouwd en geleverd.

„Als technisch tekenaar was mijn rol redelijk bescheiden. Maar in het verhaal dat Kees-Jan vertelde werd mijn rol heel groot. Ik voelde me steeds meer een held. Toen Kees-Jan klaar was met zijn speech gaf hij me ook nog een kerstpakket, met een fles champagne en een fles single malt whisky. Ik voelde me trots. En ik was niet de enige die zich zo voelde. Volgens mij liepen al mijn collega’s ’s avonds laat het restaurant uit met een gevoel van trots. Kees-Jan had ons allemaal groot gemaakt.

„Nu zie ik hoe slim het eigenlijk van Kees-Jan was om mijn rol in het succesverhaal iets te overdrijven. Ik voelde me verbonden aan het succes van het bedrijf en in de tijd die volgde op zijn speech werkte ik extra hard en ik deed nog beter mijn best. Zijn oprechte complimenten smaakten simpelweg naar meer. Ik voelde me gewaardeerd.

„Inmiddels geef ik met twee compagnons zelf leiding aan een bedrijf met dertien medewerkers en zes stagiairs. Wat ik van Kees-Jan leerde pas ik nu toe in mijn eigen onderneming. Komende week organiseren we weer een kerstborrel en geven we iedereen een persoonlijke speech en een bijbehorend kerstpakket. Ik merk dat de medewerkers zich daardoor extra betrokken voelen, net zoals ik dat destijds ervoer bij Hukseflux.”