Elektronische huid voor prothese voelt warmte en zweet

Foto Kim et al

Iemand met een handprothese kan zijn vinger tussen de deur krijgen zonder het te merken. Dat scheelt veel pijn, maar het zou wel handig zijn als je zoiets aan voelt komen.

Koreaanse ingenieurs maakten kunsthuid voor prothesen die warmte, vocht, druk en beweging voelt. De sensoren produceren elektrische stroompjes die bij de zenuwen in de arm- of beenstomp terecht moeten komen. Die zenuwkoppeling is bij mensen nog niet gelegd. Wel bij proefdieren (ratten) en het is gelukt: de signalen komen aan in de hersenen. Het onderzoeksverslag is gisteren online gepubliceerd door het tijdschrift Nature Communications.

De Koreaanse prothesehuid kan ook worden verwarmd. Nu kun je een prothesehand wel schudden, maar hij voelt niet warm. Niet menselijk. De prothesedrager zal van zijn kant voelen of degene die hij de hand schudt warme of koele handen heeft.

De prothesehuid is opgebouwd uit drie laagjes rekbare kunststof. Tussen de onderste twee laagjes ligt de huidverwarming. Tussen de tweede en derde laag liggen kronkelige patronen van minuscule siliconendraadjes met elektronica erin verwerkt, zoals temperatuursensoren, drukreceptoren en rekstrookjes die beweging meten als de pols draait en de vingers bewegen. Bovenop liggen de vochtsensoren.

De Koreaanse ontwerpers denken dat hun prothesehuid onmisbaar is voor de aanstaande slimme prothesen die door de drager met zenuwsignalen worden bewogen.