Sheridan, slangenmens met zelfspot

Ierse spits van Cypriotische kampioen is excentriekeling met roots in Gaelic football.

De excentrieke spits Cillian Sheridan Foto EPA

Zijn twitterberichten lezen als een droogkomisch pastiche op het leven van een profvoetballer, met de aantekening dat hij dat zelf daadwerkelijk is. Drijft de spot met het leventje. ‘Tweets van spelers na een wedstrijd, zzzz’ – met het snurken uitgebeeld door drie slapende emoticons. Typisch Cillian Sheridan, tenminste, typisch voor zijn online-humor. Het is ook zo’n beetje het centrale thema van zijn videoblogs: het weinig glamoureuze leven van een doodgewone Ier op Cyprus. „Voel de atmosfeer zich opbouwen”, zegt hij dan laat op de avond in een compleet uitgestorven stadion. Of zijn commentaar, uitgezakt op de bank, na een wedstrijd waarin hij heeft gescoord: „Zoals alle voetballers dan zeggen: het belangrijkste is dat het team heeft gewonnen.”

Sheridan is de opvallende verschijning in de spits van APOEL Nicosia, tegenstander van Ajax vanavond in de laatste groepswedstrijd waarin de derde plek op het spel staat en dus een vervolg na de winter in de Europa League. Een grote Ierse spits in de stijl van ADO Den Haags Michiel Kramer. Goede voetballer, al miste hij twee maanden geleden een grote kopkans tegen Ajax op Cyprus en zo bleef het 1-1. Groot, niet bonkig, wel sterk. Lastig te bespelen. Tijdens de training gisteren in de avondkou, daags voor de confrontatie in Amsterdam tegen Ajax, komt hij als laatste uit de kleedkamer in de Arena gesjokt. Als hij tijdens de warming-up zijn knotje omruilt voor een muts, danst de weelderige haardos op de schouders.

‘Excentriek en introvert’

Sheridan? „Een excentriek, introverte jongen”, herinnert Jan Vennegoor of Hesselink zich nog uit de tijd dat hij de jonge spits bij het Schotse Celtic in de kleedkamer trof. De oud-spits van onder meer Twente, PSV en Oranje kon altijd wel lachen met de Ier. „Hij keek uiteraard een beetje de kat uit de boom, maar kon leuk uit de hoek komen. Beetje een aparte wel, maar leuk in de omgang, hield van alternatieve muziek.”

Sheridan groeide op in de harde traditionele Ierse volkssport Gaelic football, op het platteland zo’n 100 kilometer ten noordwesten van Dublin in het dorp Bailieborough. Zoals meer Ierse voetballers hun fysieke basis legden in de sport die het midden houdt tussen rugby en voetbal. „Misschien dat dat kruip-door sluip-door van hem daar vandaan komt”, zegt Vennegoor of Hesselink. „Het was een snelle jongen, handig. Een beetje als Thijs Houwing (ex-Twente) in zijn beginjaren. Zo’n type slangenmens, al ben ik hem de laatste jaren compleet uit het oog verloren. Nwankwo Kanu? Ja, misschien wel een beetje ja.”

Voetbalnomade

Maar dan rossig, met baard en lang haar. Hij stapte op zijn zestiende definitief over van het Gaelic football op het lucratievere voetbal, in Dublin, en speelde zich in de kijker bij het Schotse Celtic. „Het was moeilijk voor hem, met veel spitsen voor hem in de pikorde en je moet er bij zo’n club meteen staan”, zegt Vennegoor of Hesselink. Zo werd Sheridan een voetbalnomade. Vijftien duels voor Celtic, verhuurd aan het Schotse Motherwell, Plymouth Argyle (Engelse eerste divisie) en St. Johnstone – ook allemaal rond de vijftien wedstrijden per club. Kon het niet bolwerken bij het Bulgaarse CSKA Sofia, dus weer naar het Schotland: St. Johnstone en Kilmarnock.

Pas bij APOEL op Cyprus kwam hij tot rust, nu 25 jaar oud en in de kracht van zijn bestaan. De enige Ier dit seizoen in de Champions League. Zo stond hij, na eerder al eens met Ierland in 2010 in een interland tegen Argentinië, twee keer in korte tijd tegenover Lionel Messi. Voer voor zelfspot op zijn videoblog, zeker na de 4-0 nederlaag van APOEL tegen Barcelona eind vorige maand waarin Messi het doelpuntenrecord in de Champions League overnam van Raúl. „Daar was ik dan tenminste bij.” Sheridans hoogtepunt? Een bal door de benen van verdediger Marc Bartra. „Dat wordt mijn grafschrift: ‘Cillian Sheridan – hij poortte een speler van Barcelona’.”