Column

Eetspeelbord

Kattenliefhebbers, opgelet! Heeft u net als ik een te dikke kat? Krijgt hij of zij te weinig beweging? Dan kan ik u de Cat Activity Fun Board aanbevelen. Niet omdat ik provisie krijg voor elk verkocht exemplaar – was dat maar waar – maar omdat het een van de leukste en nuttigste uitvindingen voor katten is.

Ik had er nooit eerder van gehoord totdat de dierenarts, peinzend mijn mollige kat observerend, onlangs tegen mij zei: „U moet eens de Cat Activity Fun Board proberen.” Eerst dacht ik dat zij mijn poes in de maling wilde nemen – wat niet geaccepteerd zou zijn – maar toen bleek dat het haar ernst was. Er bestond een ding dat écht zo heette. Eigenlijk is de benaming de enige fout eraan, want wie verzint er nou zo’n onhanteerbaar lange naam? Ik houd het in dit stuk maar op een zelfbedacht Nederlands equivalent: eetspeelbord.

In dat woord worden ook de twee belangrijkste functies van het bord verenigd: eten en spelen. Het is knap dat het de uitvinder, de Zwitserse Helena Dbalý, gelukt is iets te bedenken waarmee je de kat aan het werk zet terwijl hij eet. (In het Duits heet het ding Katzenfummelbrett, kattenfrunnikbord dus.) Dbalý kwam tot haar uitvinding omdat ze haar twee katten actief wilde houden in de lange dagen dat zij voor haar werk van huis was.

Zij ontwierp een bord met vijf elementen, bestaande uit glaasjes, pinnen, gangen, vakjes en een tunnel. In, rond en tussen die elementen kunnen eetbrokjes of snoepjes worden gelegd. Het kost de kat heel wat inspanning om die allemaal te bemachtigen, maar zijn jachtinstinct drijft hem voort – als het goed is tot en met het laatste brokje.

Eindelijk moet de huiskat wat voor de kost doen – het werd tijd.

De vraag was of ook onze poes zich hiertoe wilde laten verleiden. We weten niet hoe oud zij precies is (zij werd te vondeling gelegd en heet daarom Anne Vondeling, waarmee zij mijn tweede rooie vrouw in huis is), maar wij schatten haar op een jaar of veertien. Een bejaarde kat dus, die van lichaamsbeweging snel genoeg heeft.

Dankzij dit eetspeelbord heeft zij haar fitnesstraining nu aan huis. Het was meteen een succes. We legden een maaltje in de vorm van enkele tientallen brokjes op het bord en zagen haar na een korte aarzeling gretig aanvallen. Ze doet er ongeveer een kwartier tot een halfuur over om de meeste brokjes te vinden en te verorberen. Sommige kan ze oplikken, voor andere moet ze met een van haar poten geduldig porren en duwen.

Zoals ze rond het bord kruipt om de ideale positie te vinden, doet ze me denken aan een biljarter in actie. Af en toe rust ze uit of maakt ze een ommetje om de spieren te ontspannen. Vooral de oudere kat weet waar zijn grenzen liggen: niet al te ver weg.

Na afloop is ze verzadigd én vermoeid; je hebt er geen kat meer aan. Het is niet de bedoeling álle maaltijden op deze manier voor te zetten, dat zou te zwaar worden, maar een, twee keer per dag moet mogelijk zijn.

Het concept van zo’n eetspeelbord lijkt me ook uitermate geschikt voor de te corpulente mens. Het zou goed voor hem zijn als hij voortaan zijn eten alleen nog kon krijgen op moeilijk toegankelijke plekken. Laat hem maar kruipen en sluipen voor hij mag kauwen en slikken. Uitvinders! Ontwerp een met lekkernijen gevulde stormbaan – zo’n militair traject met hindernissen – voor de mens, en maak daarmee alle diëten overbodig.