Southampton is net zo trots op Koeman als op de Titanic

Ondanks nederlaag maakt Ronald Koeman grauwe Engelse havenstad blij.

Robin van Persie passeert Southampton-doelman Fraser Forster, en zou Manchester United later met nog een treffer de zege bezorgen (1-2). Foto AP

Het is de stad waar ze trots zijn dat de Titanic er ooit vertrok - ook al kwamen enkele honderden aan boord werkende inwoners om toen het schip vijf dagen later op een ijsrots voer. En dat romanschrijfster Jane Austen er avonden lang danste in de balzaal van hotel De Dolfijn. Maar het meest fier zijn bewoners van Southampton tegenwoordig op hun voetbalclub.

Die staat verrassend vijfde in de Engelse Premier League. De credits? Die zijn voor Ronald Koeman, de trainer die gisteravond zo baalde dat zijn team met 1-2 verloor van Manchester United, waar zijn voormalige leermeester Louis van Gaal trainer is.

Een Nederlandse clash in een land waar voetbal behoort tot de belangrijkere zaken in het leven. Vooral in een plaats als Southampton, een havenstad met ruim 230.000 inwoners waar naast voetbal en het grootste winkelcentrum van Zuid-Engeland niet veel is. Opvallend: de stad werd in 2012 uitgeroepen tot bakhoofdstad van Engeland, nadat onderzoek uitwees dat 25 procent van de bevolking de dag het liefst begint met een traditional English breakfast met spek en witte bonen in tomatensaus. Elders in het land is dat 10 procent.

Conclusie na een middag rondstruinen in Southampton: hier kom je alleen met een goede reden. Bijvoorbeeld voor een bootreis naar San Francisco met de Queen Elizabeth of Queen Mary. Megapassagierschepen die in de cruisehoofdstad van Noord-Europa worden bevolkt door toeristen uit binnen- en buitenland. „Maar de stad bezoeken ze niet”, zegt taxichauffeur Bruce Helpmann. „Wij kennen geen toerisme. Er is niet veel te doen.”

Voor Ronald en zijn broer en assistent Erwin Koeman is het meer dan dat. Beiden zitten al een tijd in het trainersvak, maar hebben het zelden zo fijn gehad als in Southampton, waar ze afgelopen zomer neerstreken om de gelijknamige voetbalclub onder hun hoede te nemen.

Velden als biljartlakens, een fraai appartement, dito salaris en uitstekende prestaties; het gaat ze voor de wind. „Het is geweldig”, zegt Erwin nadat hij de gelukselementen in zijn nieuwe leven heeft opgesomd. „Ik ben blij dat we dit mogen meemaken. Ja, ik zeg mogen. Ook al hebben we dit misschien zelf afgedwongen.”

Stervenskoud

Tijden zijn veranderd. Vijf jaar geleden speelde Southampton op het derde niveau, nu strijdt het om Europees voetbal. Levenslang supporter Paul Radley kan het soms niet bevatten. Gehuld in een kersttrui van zijn club vertelt hij over beruchte doordeweekse avondwedstrijden in de League One, de op twee na hoogste competitie van Engeland. „Hartlepool United uit op dinsdagavond. Die club ligt bijna bij de Schotse grens. En toch gingen we met duizend man. Het was stervenskoud en meestal waren we pas vier uur ’s nachts thuis, maar ik had het niet willen missen. I loved it.”

Toch wil hij niet terug naar die periode. Mede omdat Southampton nu beter voetbalt. Niet op leven en dood, met een spits zonder voortanden, maar met flitsend combinatiespel, met een spits die zijn uiterlijk juist tot in de puntjes verzorgt. Voormalig Feyenoorder Graziano Pellè, hier hitman genoemd, laat om de zoveel tijd zelfs zijn kapper overvliegen vanuit Rotterdam. „Van hem verkopen we momenteel de meeste shirts”, zegt de medewerker die shirts bedrukt in de megastore.

Ondertussen wil supporter Paul Radley nog wat kwijt over Ronald Koeman. In zijn ogen bracht de coach het geluk naar de stad. „Hij maakt de mensen blij. Ik vind het trouwens ook grappig hoe hij de clubnaam uitspreekt: Sousampton” - zonder t.

Steenkolenengels of niet: Koeman is goed verstaanbaar nadat zijn ploeg in het St. Mary’s Stadium is geveld door twee doelpunten van Robin van Persie, de Nederlandse spits van Manchester United. Op kalme toon legt hij de Engelse pers uit waarom het resultaat hem niet zint. Verliezen van grote clubs mag dan voorheen normaal zijn geweest, nu was het onnodig. Als Koeman even later nog vijf minuten tijd heeft voor Nederlandse journalisten, zegt hij het nogmaals: „Zij straffen onze fouten af. Andersom doen wij dat niet.”

Havenappartement

Broer Erwin heeft meer tijd. Die is dan ook minder bekend in Engeland dan Ronald, die amper nog uit eten kan. Het kan wel, maar dat betekent dat hij om de haverklap wordt aangesproken door fans die hem op de schouder kloppen. „Daar heeft Ronald het soms moeilijk mee”, zegt Erwin. Hoe bekend de trainer in Nederland ook is, werken in Engeland brengt andere gradaties van roem met zich mee. Ook dat is de Premier League.

Daarom brengt hij zijn tijd vooral thuis door, in een appartement in de haven, op twee minuten rijden van het stadion. Erwin woont er ook. „Het uitzicht is prachtig”, zegt hij. Om de zoveel tijd vaart er weer een reusachtig vrachtschip voorbij dat zijn containers komt lossen. Mooi is het misschien niet, wel indrukwekkend. Net als de prestaties van de gebroeders Koeman. Een twee-eenheid die een grauwe havenstad van kleur voorziet.