Column

Ook de familie Vrolijk viert Kerstfeest samen

Het gezin op drift in ‘Vrolijke Kerst’ (VPRO).

Sint en Piet hadden hun hielen nauwelijks gelicht of het eerste kerstrelletje diende zich aan in de sociale media. De volkswoede richtte zich op een reclamespot van maar liefst drie minuten van supermarktketen Jumbo. Daarin zingen een kleine twintig Bekende Nederlanders, onder leiding van liedjesschrijver René Froger, ons toe om vooral samen Kerstmis te vieren. En in de geest van goedertierenheid te doneren voor een kerstdiner bij de Voedselbank of het Leger des Heils.

Op zich past die saamhorigheid en positiviteit goed in de trend van dit jaar om te stoppen met klagen en zeuren. Maar de afkeer van BN'ers met koptelefoons en een gebeitelde glimlach zit intussen ook behoorlijk diep. Dus wilde Twitter weten wat die sterren er eigenlijk zelf voor gekregen hadden. In de loop van de dag kwamen er antwoorden: een schamele onkostenvergoeding van een paar duizend euro, die velen ook weer terugstortten aan de actie.

Het lijkt me vooral een kwestie van smaak. Jumbo kiest voor Lange Frans en Do en een verlichte vrachtwagen, Albert Heijn houdt het op een kerstdiner in een caravan, als surprise voor papa die met Kerstmis als wegenwachter werkt. Als het gaat om originaliteit en creativiteit van de commercial, dan zou ik het wel weten.

Een beetje sentiment en kitsch kan geen kwaad in deze tijd van het jaar, maar dan liefst wel met een knipoog en gevoel voor stijl. Zo ben ik al helemaal verslaafd aan de 20-delige dagelijkse familieserie Vrolijke Kerst (VPRO).

Elke avond om 6 uur gaat er een nieuw deurtje of raampje open van deze alternatieve adventskalender, die begint als een soort van Gooische Kinderen. Het welgestelde gezin Vrolijk vindt op pakjesavond de verkeerde surprise: een doos vol blauwe enveloppen en aanmaningen, die de verstrooide vader (Jeroen Spitzenberger) daar voor zichzelf verstopt had. De volgende dag zet de deurwaarder het hele gezin met cavia Rihanna op straat, en begint een zoektocht naar een plekje in welke herberg dan ook.

Elke dag van uitzending valt samen met de echte dag op de kalender. Intussen zijn vader en moeder Hadewych Minis en de drie kinderen beland in het kraakpand van hun Colombiaanse dienstmeisje. Het was ooit een gekkenhuis en is dat in zekere zin nog steeds, met exuberante Poolse medebewoners en een intrigerende oude spullenbaas op zolder (John Leddy).

De focus is vooral die van de 11-jarige zoon Lucas, die het stiekem ontzettend leuk vindt dat alle zekerheden (en mobiele telefoons) weg vallen. Het leven wordt eindelijk echt een avontuur, zoals in de meeste tv-series voor jongvolwassenen. Bedenker van de serie is Alexandra Penrhyn Lowe, eerder co-auteur van Het Huis Anubis. Met producent Bos Bros. en drie Gouden Kalfwinnaars (scenaristen Tamara Bos en Anne Barnhoorn en regisseur Anna van der Heide) werd een kwaliteitsserie tot stand gebracht, die ook voor oude volwassenen om te smullen is. Ook hier geldt: het leven wordt leuker als je het deelt met anderen die het niet zo goed getroffen hebben. En lach om je permanente neiging tot hoogmoed en verontwaardiging.