Laat IOC zijn macht gebruiken

De Olympische Spelen die begin dit jaar in het Russische Sotsji werden gehouden, stuitten vooraf op veel begrijpelijke scepsis. Was het normaal om de Winterspelen te houden in een regio die daar klimatologisch evident niet geschikt voor was? Nee, dat was niet verstandig; de kosten voor de Spelen, door de vele accommodaties die speciaal moesten worden gebouwd, rezen de pan uit – 40 miljard euro, ten laste van de Russen zelf. De Spelen vormden bovendien een aanslag op de natuur. En moesten ze worden gehouden in een land dat via wetgeving een homovijandig klimaat stimuleert? Dat was in strijd met het anti-discriminatiebeginsel dat het Internationaal Olympisch Comité (IOC) hoog in het vaandel heeft.

Na de protesten begonnen de wedstrijden; president Poetin dronk een biertje met koning Willem-Alexander. De scepsis bleef – en niet alleen bij hen die sportmanifestaties doorgaans de rug toekeren.

Het IOC heeft het begrepen. Op hun sessie in Monaco aanvaardden de leden van het IOC gisteren unaniem de veertig hervormingsvoorstellen die het uitvoerend comité had ingediend.

Wijs geworden door het gegeven dat steeds vaker vooral westerse kandidaat-steden voor met name de Winterspelen zich terugtrekken – wegens de kosten, wegens weerstand onder de bevolking – besloot het IOC dat de uitgaven aan banden moeten worden gelegd. Begrotingen dienen voortaan transparant te zijn. Door de grenzen van het gebied waar de Spelen worden gehouden wijder te trekken dan nu, is het mogelijk veel meer van bestaande sportaccommodaties gebruik te maken. Het contract met de stad waaraan de Spelen worden toegewezen, wordt openbaar gemaakt, inclusief het budget en de financiële bijdrage van het IOC.

Met de herinnering aan Sotsji en Rusland vers in het geheugen wordt in dat contract expliciet een verbod op discriminatie op grond van seksuele geaardheid opgenomen – overeenkomstig het Olympisch Handvest – de ‘Grondwet’ van de Spelen, die de fundamentele principes van de olympische beweging bevat.

Garanties dat politieke en maatschappelijke protesten tegen de Olympische Spelen zullen verdwijnen, geven deze wijzigingen niet. De roep om boycots zal ook niet verstommen. Het IOC is een mondiale organisatie waarbij veel landen zijn aangesloten die weinig respect voor mensenrechten hebben. Ook hun stem telt in het IOC. Maar met de nieuwe hervormingen in de hand heeft het IOC zich wel de macht verschaft om maximale druk uit te oefenen op de organiserende stad (en het land), om zo te bewerkstelligen dat de mooie idealen van de Olympische Spelen meer dan louter theorie zijn. Laat het IOC die macht dus gebruiken.