Strerke gruwelscènes en special effects in horrortheater Ahlbom

Lekker griezelen met afgehakte ledematen, zwevende lijken en bezeten lichamen. Het leek voorbehouden aan film, maar theatermaker Jakop Ahlbom krijgt het ook voor elkaar in een theaterzaal. In de voorstelling Horror brengt hij iconische scènes uit griezelfilms als The Ring, Oculus en The Shining ingenieus samen in een nieuw verhaal. Drie vrienden en een stelletje gaan lacherig op onderzoek uit in een vervallen huis, maar verstijven van angst als ze er op bovennatuurlijke krachten stuiten. Levende doden onthullen een tragische familiegeschiedenis en drijven de bezoekers tot waanzin en gruweldaden.

Een unheimische score zorgt meteen voor de juiste sfeer. Wim Conradi en Bauke Moerman bouwden die op rond griezelgeluiden als babygehuil, een muziekdoosje en onweer. Douwe Hibma ontwierp met Ahlbom een indrukwekkende spookvilla, die tot het eind toe blijft verrassen. In rokerige lichtbundels doemen aangeslagen muren, vieze tegels en een grote badkuip op. Achter een gordijn schuilt een mythisch, mistig bos.

In special effects toont Ahlbom zich in ieder werk meester en liefhebber. Het horrorgenre biedt hem de mogelijkheid om alle luiken open te zetten. Personages kruipen uit badkuipen en televisies en verdwijnen in banken en kasten, meubels gaan spontaan aan het schuiven en af en toe kruipt een afgehakte hand voorbij. De spelers zorgen voor spektakel door acrobatisch op en rond tafels en stoelen te duiken.

Ahlbom vertaalde voor hen de meest gruwelijke scènes naar strak gestileerde choreografieën. Yannick Greweldinger maakt indruk in een gevecht met zijn eigen hand. Een bleke Gwen Langenberg is enger dan Linda Blair in The Exorcist. Heerlijk extreem is een komische slapstickfinale met in de hoofdrollen het keukenmes, de houthakkersbijl en véél bloed. Dat er maar één iemand overleeft, is in dit genre geen spoileralert.