Onno Hoes, welkom in de monitordemocratie

Illustratie Angel Boligan

Burgers oefenen via sociale media politieke invloed uit. Zie burgemeester Hoes. ’t Is het begin van de monitordemocratie, schrijft Pepijn Corduwener.

‘En dat het ophoudt met iedereen gelijk maken aan elkaar, er zijn hier bepaalde verschillen in dit land en dat betekent onder andere dat mensen zoals ik niet door mevrouw van de straat worden gehaald.” Wie herinnert zich niet Hans Prins, de man die in 2010 in het tv-programma Op de bon door ‘mevrouw’ de agente beboet werd voor rijden zonder gordel. Het fragment werd een hit op internet, waarna Rutger van GeenStijl de man thuis opzocht, om hem publiekelijk ter verantwoording te roepen.

Deze manier van sociale controle leek nog relatief onschuldig, maar heeft vorige week politieke vertaling gekregen in de affaire over Onno Hoes. De Maastrichtse burgemeester werd door ‘gewone burger’ Robbie Hasselt ontmaskerd als een politicus die in zijn vrije tijd vertier zocht met jongere jongens. Aan de tafel van RTL Late Night deed Hasselt zijn verhaal en werd van repliek gediend door Wouke van Scherrenburg. Een oude en een nieuwe vorm van democratie botsten. Robbie Hasselt beweerde Onno Hoes met steun van PowNews bewust om de tuin te hebben geleid met maar één doel: het bewaken van de democratie. Onno Hoes had de gemeenteraad zijn woord gegeven niet meer voor opschudding te zorgen, en Robbie Hasselt zag het als zijn taak om de burgemeester hierin te controleren: „Ik vind dat hij een belofte heeft gedaan aan de raad en die is hij niet nagekomen. Ik vind dat dat niet kan.” Hoes is namelijk burgemeester ‘van onze belastingcenten’. Wouke van Scherrenburg probeerde Robbie Hasselt de les te lezen: het was grotesk dat hij zichzelf, zo zei ze, als „hoeder van de democratie” opstelde. Ze trok in twijfel of Robbie Hasselt werkelijk uit deze motieven heeft gehandeld.

Of dit zijn werkelijke beweegredenen zijn geweest, is niet zo interessant en relevant. Hetzelfde geldt voor de vraag of het moreel geoorloofd is iemands privéleven middels een geheime camera met heel Nederland te delen. Belangrijker is dat Hasselt met zijn actie symbool is geworden voor een nieuwe sociale werkelijkheid waarin democratie anders functioneert dan we gewend zijn.

Lees verder in NRC Handelsblad: ‘Onno Hoes, welkom in de monitordemocratie’ (€)