Colin Davis: mateloos geliefd bij de Britten

Sir Colin Davis foto vincent mentzel

De Britse dirigent Sir Colin Davis, vorig jaar op 85-jarige leeftijd overleden, was in het Engelse muziekleven wat Bernard Haitink in Nederland is: decennia actief en mateloos geliefd.

Het London Symphony Orchestra eert hem nu met een box, de honderdste uitgave op het eigen label LSO Live. De anthologie biedt 13 cd’s, een biografische dvd en een boekje met foto’s van Davis, naast de Queen, met zijn leguaan in de armen, en anekdotes over zijn hobby: het breien van truien en zo.

Davis was langdurig sterk verbonden met het LSO, dat hij in 1959 voor het eerst dirigeerde en waarvan hij van 1995 tot 2006 chef-dirigent was, en vervolgens bestuursvoorzitter. Vanaf 1970 was hij vijftien jaar de chef van het Royal Opera House Covent Garden als opvolger van Sir Georg Solti, hij werd opgevolgd door Bernard Haitink. Hij had in de concertzaal een breed repertoire, met als lievelingscomponisten Mozart, Berlioz, Elgar, Sibelius, Stravinsky en Tippett. Davis had ook een uitvoerige buitenlandse carrière, bij het Koninklijk Concertgebouworkest trad hij 91 keer op.

De box geeft een radicale en ruimhartige selectie uit Davis’ talloze opnamen met het LSO. Natuurlijk is daar Berlioz, met zijn vroege opnamen zorgde Davis immers voor een Berlioz-revival. De Symphonie fantastique (zwierig, indrukwekkend, maar niet altijd even vloeiend), het Te Deum, de ouvertures Les francs-juges en Béatrice et Bénédict en, op 4 cd’s, de vijfdelige opera Les Troyens. Na die uit 1969 is het Davis’ tweede, enerverende opname uit 2000 in de Barbican-concertzaal. De cast is als geheel voortreffelijk met de krachtige lyrische tenor Ben Heppner als Aeneas, de dramatische Michelle DeYoung als Dido en de zeer expressieve Petra Lang als Cassandra, die als enige het gruwelijke onheil over Troje voorziet.

Dan zijn er uiteraard de Britse componisten: Vaughan Williams (Vierde symfonie), Elgar (o.a. de Enigma Variaties), Tippett (het pacifistische oratorium A Child of Our Time, 1944) en Walton (het spectaculaire oratorium Belshazzar’s Feast, Eerste symfonie). Goed om dit hier minder bekende repertoire in uitstekende uitvoeringen te horen.

De box wordt gecompleteerd door sterke vertolkingen van werk van Sibelius: Pohjola’s Daughter, The Oceanides en de Tweede symfonie. Met Dvoráks Negende symfonie ‘Uit de Nieuwe Wereld’ zijn we thuis.