Bij Louise Korthals zijn pret en engagement in balans

„Blijf wakker!” zingt Louise Korthals n het openingsnummer van haar tweede soloprogramma Zonder voorbehoud. Opnieuw roept ze daar op tot de maatschappelijke betrokkenheid die twee jaar geleden ook het leidmotief was van haar eerste show Vlieguur. Soms is ze zelfs ronduit moraliserend, bijvoorbeeld in een lied als Brood en spelen voor het volk en in Jij mens, waarin ze de aangesprokene ronduit vraagt: „Waarom is er voor zachtheid geen plaats in jouw geest?”

Maar nog meer dan in haar debuut brengt ze die aansporing tot engagement in evenwicht met de gekkigheid van allerlei verhalen van meer persoonlijke aard. Over zichzelf als vrouw die „onlangs dertig is geworden” en van de zorgverzekeraar te horen krijgt dat ze nu in een hogere risicofactor zit. Of over de cursussen yoga en mindfulness waar men leert in contact met zichzelf te treden: „Volgens mij is dat nou juist het probleem – iedereen staat alleen nog maar in contact met zichzelf”.

Samen met Jessica Borst, haar vaste regisseur, heeft Louise Korthals een intrigerend programma gemaakt met fleurig geformuleerde teksten, vormvaste liedjes en puntige muziek die met luisterrijke precisie wordt gespeeld door pianist Erik Verwey en bassist Mark van Bruggen. Haar gezongen repertoire is bovendien hoogst veelzijdig; het loopt uiteen van ingehouden liefdesliedjes tot een verrassend exuberant nummer als Waarom zingt het toch zo lekker in de kerk?

Korthals’ debuut Vlieguur was al veelbelovend, Zonder voorbehoud is nog beter.