Akelig maar interessant

Extreme metal is net als heel scherp voedsel: je moet het leren eten, en dan nog is het niet voor iedereen. Verderf, het vierde album van de Tilburgse band Nihill, is zoiets als onverwachts vol bijten in een Madame Jeanette-pepertje. Het is een explosie van feedback, tremolo-riffs, grommen en knarsen, met de melodie op het tweede plan. Heftig en vaak zeer onaangenaam. Het toppunt is Engorged. Dat is geen muziek, maar tien minuten gekras, geruis en andere akelige geluiden.

Mooi? Dat kun je niet zo zeggen, maar Nihill rekt wel met geweld de muzikale grenzen op. Alles op Verderf staat in dienst van de titel van het album. Het is ook voor de liefhebbers een flinke hap, maar tegelijk is het resultaat buitengewoon interessant. Maar wie Verderf ongetraind aanzet, loopt het risico geen ander heil meer te zien dan alle aardse bezittingen te verkopen, kinderen vaarwel te zeggen, en in een afgelegen bos bloot en huilend de dagen te willen slijten.