Column

Varen met klipperaak in een bedaagd tempo

De klipperaak inNederland Waterland (EO).

Tot de grootste successen van de Evangelische Omroep behoren de door de BBC geproduceerde natuurseries als Frozen Planet, Earth Flight en Planet Earth. Je kunt ze eindeloos blijven herhalen, primetime NPO1, en ze zullen steeds opnieuw hoge kijkcijfers halen. Ook in de dvd-shop van de EO worden er goede zaken mee gedaan.

De hoge budgets zijn af te zien aan de kwaliteit, ook al is het allemaal braaf en gericht op de grootste gemene deler. Er is verder weinig tegen in te brengen, omdat iedereen zich graag vergaapt aan onze wonderlijke wereld.

Ook de VPRO had succes met twee seizoenen van Nederland van Boven, portretten van het land en zijn bewoners vanuit de lucht bekeken. De EO voegt nu beide procedés samen in de achtdelige serie Nederland Waterland of eigenlijk meer: Nederland vanaf het water.

Ik zou wel eens willen weten wat de serie gekost heeft, want het ziet er allemaal fantastisch uit. Regisseur Noud Holtman en producent IDTV kozen voor een onverwachte hoofdpersoon: de klipperaak Catharina van Mijdrecht, die normaal gesproken vanuit Monnickendam rondvaarten maakt op het Markermeer. Nu legt het schip elke dag een traject af in een route door het hele land, totdat het donker wordt en er ergens aangelegd moet worden.

De indruk wordt gewekt, en waarom zouden we daaraan twijfelen, dat alle opnamen ook werkelijk in die ene dag gedraaid zijn. Daar behoren ook luchtopnames bij, gemaakt met de tegenwoordig zo populaire camera-drone, die rondjes vliegt om het schip heen en in de directe omgeving.

De eerste dag voert ons van Pampus naar de rede van Vlieland, via de Amsterdamse haven, de Zaan en het Noord-Hollands Kanaal. Er zijn een paar kleine uitstapjes, naar een groepje bevriende zeezeilers, een Zaanse brugwachter en een garnalenvisser op de Waddenzee. Of dat ook allemaal op dezelfde dag gebeurd is, daar mogen we wel een beetje aan twijfelen.

Het gedragen tempo maakt de majestueuze serie vooral geschikt voor een wat ouder kijkerspubliek. We mogen lang verbeiden bij Hollandse wolkenluchten, vogelzwermen en industrieel erfgoed.

De muziek, speciaal gecomponeerd door Fons Merkies, en het door Gijs Scholten van Aschat uitgesproken commentaar wijzen in een nostalgische richting. Dit is het Nederland zoals je het met een beetje goede wil nog steeds kunt aantreffen, maar vooral zoals je het je van vroeger zou willen herinneren.

Het is prettig dat er nog zulke diepe zakken zijn bij de publieke omroep, voor een productie die niet in eerste instantie gericht lijkt op de jonge ‘boodschappers’. Ondenkbaar dat je zoiets op een commerciële zender zou kunnen vinden, louter en alleen omdat ze daar liever iets minder geld uitgeven.

We tellen onze zegeningen. Maar denken toch ook stiekem een heel klein beetje wat je voor mooie dingen met zulke bedragen zou kunnen maken voor een jonger publiek.