Eten in je eentje: het was in tijden niet zo gezellig

Foto Olivier Middendorp

Je komt met een, je zit met een, je eet met een. Met die slogan maakt pop-up restaurant en social design-project Eenmaal meteen duidelijk waar het voor staat: eten in je eentje.

Bijna iedereen heeft wel de ervaring van alleen in een restaurant eten, het is een beetje ongemakkelijk. Vaak komen laptop, telefoon, boek of krant op tafel om niet de hele tijd naar het gezelschap aan de overkant te hoeven kijken, zeker als dat gezelschap uit een zwijgend echtpaar bestaat.

Eenmaal is gaan nadenken over dit gegeven en is het eerste eenpersoonsrestaurant ter wereld, een idee van designer Marina van Goor. Eerst dook het met de regelmaat van de klok op in Bos en Lommer, nu wisselt het van locatie. Afgelopen weekend streek het neer bij kunstenaars- en designerscollectief Studio Job aan de Herengracht.

Bij binnenkomst via de keuken in het souterrain word ik door een vriendelijk meisje meteen naar de bar geleid en krijg champagne aangeboden. Goede start. Daarna wijst ze me een plek toe in een van de twee eetruimtes, aan een speciaal voor de gelegenheid ontworpen vierkant eenpersoons tafeltje. Op de bijsluiter staat de tekst „Om het ‘be disconnected’ gevoel optimaal te ervaren is het raadzaam om uw telefoon even te laten voor wat hij is.” Dat apparaat gaat dus in de tas en ik laat het op me afkomen, terwijl hippe muziek uit de boxen klinkt. Om me heen zitten allemaal mensen alleen te eten, vooral mannen, en de sfeer is meteen open en vriendelijk. Binnen vijf minuten zit iedereen met elkaar te praten en worden er ervaringen uitgewisseld. De meeste disgenoten eten wel vaker in hun eentje, thuis en ook omdat ze veel op reis zijn.

Al snel komt het (eetbare!) menu en een bloody mary op tafel. Er zijn drie gangen inclusief wijn voor slechts 35 euro – spotgoedkoop, en dat kan alleen maar omdat de locatie meewerkt aan het project. Die drie gangen hebben de titels ‘Dwars door de tuin’, ‘Recht uit de zee’ en ‘Niet ver van de boom’, het ziet er aantrekkelijk uit. Die eerste gang is een bordje met allerlei groenten, van geglaceerde peen tot gekarameliseerde sjalot en een puree van roggebrood met gepofte rijst en quinoa. Best lekker, ook wel hip en modern eten, maar een beetje flauw van smaak en niet in balans.

Dat is een terugkerend onderwerp deze avond. Het is voor een chef, hoe goed en creatief ook, lastig om in steeds wisselende omstandigheden met perfect eten op tafel te komen. Dat wreekt zich ook een beetje bij de tweede gang: op de huid gebakken zeebaars, gekonfijte knolselderij, aardappelmousseline en bleekselderijreductie. Het is lekker, maar het net niet helemaal, alhoewel het gerecht goede zuren heeft en toch ook romig is. Maar het wordt lauw geserveerd en de mousseline is een beetje plakkerig. Jammer.

De bediening is lief en nergens te beroerd voor, maar niet goed op de hoogte van wat ze serveren. Ook de wijnkennis is beperkt; het is onduidelijk wat ik in mijn glas heb. Mijn disgenoten krijgen stevige rode wijn bij de vis, het is niet duidelijk hoe men tot die keuze is gekomen. Bij het dessert komt alles gelukkig goed: de speculaascrumble met sinaasappelroom en goudreinet geeft warmte en troost op deze koude avond. Heel lekker.

Bij Eenmaal zijn er twee shifts, waarschijnlijk ook omdat eenlingen geen uren willen tafelen. Omdat ik net tussen twee shifts val, maak ik de wisseling van de wacht mee en zit ik opeens met andere mensen om me heen. En dan is het muisstil, iedereen zit braaf te eten en er wordt vooral gezwegen. Dat is het mooie aan Eenmaal: het gaat niet (alleen) over eten, het is vooral machtig interessant om te zien hoe mensen zich tot elkaar verhouden.

Ik blijk – het verbaast me niks – een doorgewinterd gezelschapsdier te zijn. Na het eten word ik naar de bar geleid, ontmoet ik mensen van verschillende pluimage en kom ik uiteindelijk met moeite weg. Het was in tijden niet zo gezellig in een restaurant.

Op 12, 13 en 14 december duikt Eenmaal op in Antwerpen, in de School of Life, daarna reist het misschien naar New York, Londen en Melbourne. Ga het avontuur aan, het is bijzonder, je moet het meegemaakt hebben. Toch zeker eenmaal.