Coach Marijne wijt mager spel ook aan tegenstander

De hockeysters winnen van Duitsland dankzij een treffer van Michelle van der Pols. Zij keerde na jaren blessureleed net terug in de nationale ploeg.

Michelle van der Pols wordt gefeliciteerd voor haar doelpunt in de kwartfinale tegen Duitsland. Foto Hollandse Hoogte

Vier jaar geleden was ze voor het laatst mee met het Nederlands elftal – toevallig óók in Argentinië, op het WK van 2010 in Rosario. Daarna werd het sportieve leven van Michelle van der Pols geteisterd door een lange reeks tegenslagen. Jarenlang streed ze tegen twee slepende knieblessures – eerst de linkerknie, toen de rechter. Ze had op het punt gestaan om met hockey te stoppen.

Die lange, eenzame uren van revalidatie in „het fysiohok” schoten gistermiddag in het snikhete Mendoza door haar hoofd toen Van der Pols (25) in de kwartfinale van de Champions Trophy de beslissende treffer maakte tegen Duitsland (1-0). Een schitterende backhand leidde de wereldkampioen naar de halve finale, tegen Argentinië. „Waanzinnig”, zei Van der Pols na afloop telefonisch vanuit Mendoza, aan de voet van het Andesgebergte. „Het was de vraag of ik ooit weer kon sporten. Afgelopen zomer ben ik afgestudeerd, geneeskunde. Ik stond voor de keuze: werken als arts, of er nog een keer vol voor gaan. Dat laatste heb ik gedaan. Dan is dit supermooi.”

Overigens kwam ze gistermiddag niet ongeschonden van het veld, want Van der Pols liep een diepe wond op in haar voorhoofd na een klap van een Duitse speelster. „Zes hechtingen”, omschrijft ze de schade.

Het waren een paar bizarre weken voor Van der Pols, middenvelder van SCHC, die eindelijk helemaal pijnvrij kan spelen. En dan hoort ze bij de nationale top, vindt de nieuwe bondscoach Sjoerd Marijne, die Van der Pols verraste met een uitverkiezing voor de Champions Trophy. „Ik kende haar nog van het WK voor Jong Oranje in 2009”, zegt Marijne vanuit Mendoza. „Michelle was destijds één van de bepalende speelsters.”

En met veel ervaring, want de geboren Utrechtse was nauwelijks achttien toen ze debuteerde voor de nationale ploeg, destijds onder bondscoach Marc Lammers. „Ze is een heel dynamische speelster, die snel kan combineren”, zegt Marijne.

Zijn ploeg kan dat in Mendoza, waar de temperatuur gisteren opliep tot 37 graden Celsius, goed gebruiken. Want Nederland overtuigt tot nu toe nog niet bij de Champions Trophy, gezien de kleine zeges op China (2-0) en Japan (1-0), en het gelijkspel tegen Nieuw-Zeeland (1-1). Tot gisteren had Nederland alleen gescoord uit strafcorners van Maartje Paumen (drie) en Caia van Maasakker. De bevrijdende treffer van Van der Pols, gisteren tegen Duitsland, was pas het eerste velddoelpunt dit toernooi.

Maar Marijne, die afgelopen zomer het stokje overnam van Max Caldas, maakt zich geen zorgen over zijn groep. „In de voorgaande duels speelden we tegen teams die alleen maar rond de cirkel staat te verdedigen. Ons spel was oké, maar dan moet er wel een goal vallen. Wij hebben niet het gevoel dat het niet loopt. Het laatste kwart spelen we steeds goed. Natuurlijk hadden we meer moeten scoren, maar dat ligt ook aan de tegenstander. It takes two to tango.”