Opnieuw razernij, nu over de razernij

Kende u Luc de Vos? Mocht u die vraag nog gesteld krijgen, beantwoord hem vooral bevestigend, want aan een ontkenning zijn risico’s verbonden. Voor je ’t weet krijg je van een wildvreemde FUCK! YOU! naar het hoofd geslingerd, zoals mij van de week overkwam, toen ik zei nog nooit van de man gehoord te hebben.

Een Vlaamse popzanger sterft en het land splijt in tweeën: wie Luc wel kende (lees: adoreerde) en wie niet. Wie hem niet kende wordt gestenigd, voor wie hem wel kende maar niet adoreerde wordt iets nóg ergers bedacht. Je moet oppassen tegenwoordig, met wat je allemaal zegt. Gaat u ervoor de zekerheid maar vanuit dat u omringd bent door mensen die maar dít nodig hebben om uit hun vel te springen. FUCK! YOU! Een wijd opengesperde mond, met in de diepte een trillende huig – als ik 2014 in één beeld moest samenvatten zou dat het zijn.

In de film Zwart Als Roet komt filmster Sunny Bergman haar vader tegen bij een anti-Zwarte Piet betoging. Ze is verrast, hij steunde het protest toch niet? Nee, zei vader Bergman, maar nu is het oorlog, nu wordt bepaald of je goed of fout bent. Oorlog! Vader Bergman was er helemaal klaar voor.

Herman van Rompuy krijgt zeven ton mee bij zijn vertrek, melden de media. De razernij barst los. O nee, van Rompuy krijgt een standaard wachtgeldregeling vergelijkbaar met een Nederlandse minister. Opnieuw razernij, nu over de razernij van eerder. Echt, we zijn aan het doordraaien.

Zwarte Piet, Luc de Vos, de vertrekpremie van een eurocraat, er is een schreeuwende behoefte om echt ergens voor te stáán, het maakt eigenlijk niet zoveel uit wat.

De mainstream wordt lauwer en grauwer. Politieke partijen, de publieke omroep, ze zijn geobsedeerd door polls en bereikcijfers en verdringen zich rond het midden. De schutkleur als lijfsbehoud. Dinsdagavond was in Nieuwsuur een debat over de integratie van immigranten (pardon, moslims), tussen VVD-Kamerlid Malik Azmani en Nourdin el Ouali, aanvoerder van de Rotterdamse moslimpartij Nida, waaruit vooral bleek dat nu ook de VVD het pluralisme heeft afgezworen en op assimilatie hamert. Die bonte lappendeken van geloven en overtuigingen, die Nederland ooit was, van leven-en-laten-leven en soevereiniteit in eigen kring, waar bleef het? Geen wonder dat de PVV opschuift richting het fascisme, zoals zelfs De Telegraaf zorglijk vaststelde.

We zijn weer terug in 2002, toen we genoeg hadden van het lauwe water uit de rood-blauwe mengkraan van Kok en Bolkestein. Je kon je er niet aan branden, maar verfrissend was het ook niet. Deze keer heeft het wat korter geduurd, twee jaar Nieuw Paars was genoeg. Twee jaar kleurloze consensus. We willen strijd! Een streep in het zand, schuttersputjes aan weerszij en knallen maar. Oorlog! Het gaat niet om argumenten maar om hits. De bodycount wordt uitgedrukt in likes. De leunstoel als loopgraaf.

Economisch succesvolle immigranten maken zelden problemen, schreef ik laatst. ‘Maar de 9/11-daders waren van welgestelde huize’ reageerde Arend-Jan Boekestijn op twitter. Je schrijft iets over immigratie en iemand leest iets over terrorisme?! Nederland, take a chill pill.

Trouwens, nog een tip: als u tegen Zwarte Piet bent, wees verstandig en zeg dat u dat altijd al was. Wie recent van gedachten veranderde, na de film van Sunny Bergman bijvoorbeeld, kan ervan langs krijgen. Dan ben je een bandwagonista, een opportunist die alleen maar aan de goede kant wil staan. Ja, stel je toch voor dat je brede steun krijgt voor je ideeën. Terwijl je net zo lekker in de put zat.