Met de nachttrein

Zaterdag 22 november stond ik in Amsterdam rond half twee ’s nachts te wachten bij de bushalte, ik moest terug naar Utrecht. Ik was alleen en het was nogal koud. Jij kwam ook bij de halte staan. Het leek alsof je me af en toe aan probeerde te kijken, maar ik ben een beetje verlegen dus ik keek niet direct terug, al zat ik je vanuit mijn ooghoeken wel stiekem te bekijken!

In de bus naar Amsterdam Centraal leek het even of je naast me wilde zitten, maar toch liep je door. Ik bedacht me: als jij nou ook met de nachttrein terug naar Utrecht gaat, kijk ik of ik contact met je kan krijgen.

Toen we op de nachttrein van 2.17 uur stonden te wachten, sprak helaas iemand anders me aan. Een extreem irritante kerel, die me maar niet met rust liet, ik had liever een gesprek met jou gevoerd! Toen ik in Utrecht uitstapte, was ik je kwijt… Je had een lange zwarte jas aan, een sjaal, donkerbruin haar en je had een koptelefoon op. Ik had een lange, grijze jas aan en een grote rode sjaal, en opvallende zwarte platformschoenen met gouden gespen. Sorry dat ik het niet heb laten merken, maar stiekem werd ik wel een beetje warm van je blik :-) Wil je me nog een kans geven?