Stel dat úw huis opeens wordt gesloopt

Als ik de kalief van de hoofdafhakkers was, zou ik een fan zijn van veldmaarschalk b.d. Sisi. Serieus. Niet alleen omdat de Egyptische president zo prettig de Moslimbroederschap opruimt – de concurrerende aanspraakmakers op het goddelijk gelijk immers. Maar met name wegens de harde hand waarmee hij de opstand in de Sinaï probeert te onderdrukken. Daar wordt nu even, met de nadruk op even, een bufferzone van 13 kilometer lang en 500 meter diep gebulldozerd langs de grens met de Gazastrook, officieel om verkeer van wapens en personen door de bekende smokkeltunnels af te snijden. In de grensplaats Rafah zijn de laatste paar weken 800 woningen die ongeveer 10.000 bewoners huisvestten tegen de vlakte gegaan. De autoriteiten sluiten niet uit tot 5 kilometer diep te gaan slopen.

De Sinaï wordt stelselmatig verwaarloosd door de regering in Kairo – denk aan geen investeringen, geen werk, slechte scholen – en dat heeft geleid tot uitzichtloosheid en haar naaste familielid extremisme. Dat dateert niet van gisteren. In 2004 en 2005 bijvoorbeeld vielen respectievelijk ruim 30 en bijna 100 doden bij aanslagen in Taba en Sharm al-Sheikh. Wie precies de breinen waren blijft onduidelijk, maar geradicaliseerde plaatselijke bedoeïenen waren in elk geval de uitvoerders. Repressie produceerde verder geweld en meer repressie en meer geweld en ga maar door. Het resultaat is dat er nu hele akelige terreurgroepen zitten, waarvan de allerakeligste trouw hebben gezworen aan bovengenoemde kalief.

Sisi decreteerde de bufferzone na een aanslag op 24 oktober, waarbij dertig Egyptische militairen werden gedood, en het werk werd direct begonnen. Bewoners is compensatie beloofd, maar daarvan is nog maar een schijntje gekomen, en intussen hebben ze wel hun huis zien worden gebulldozerd. Stel het u even voor: vandaag een huis, úw huis, en morgen een bende puin. Dan zou u zich ook misschien aansluiten bij zo’n akelige terreurgroep.

Intussen zat Sisi de afgelopen week gezellig in Parijs waar hij met militaire eer werd ontvangen. President Hollande vroeg hem „het democratisch overgangsproces” voort te zetten, iets waarvan het mij niet bekend is dat het bestaat, en verder stonden gesprekken over wapenorders op het programma. The economy, stupid.

O ja, in Israël klagen ze dat in het Westen almaar wordt gezeurd over die paar Palestijnse huizen die ze in Oost-Jeruzalem nu weer als straf voor terreurdaden willen gaan bulldozeren, maar dat iedereen intussen zwijgt over het Egyptische sloopwerk. Bij dezen dan. Het interessante is dat Israël het bulldozeren-als-straf in 2005 staakte nadat het leger tot de conclusie was gekomen dat dit niet afschrikte maar juist conflict aanwakkerde. Vandaar dat ik zeg dat de kalief in zijn baard zit te lachen.

Hoe meer er gebulldozerd wordt, hoe beter voor zijn zaak.