Absurdisme

De tijd van eindejaarsbezinning is nog nauwelijks aangebroken, of de eerste excuses moeten al worden aangeboden. De VVD staat achter Halbe Zijlstra, voormalig staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur & Wetenschap, en eist excuses van de kunstsector. In 2011 gingen kunstenaars en cultuurliefhebbers namelijk de straat op om te protesteren tegen het bezuinigingsbeleid van Zijlstra. Ze vreesden onder meer voor de sluiting van kleine theaters en hogere toegangsprijzen voor publiek.

Nu zijn er de cijfers. Nu wordt het interessant voor de VVD. Wat blijkt? Het gaat best goed. Natuurlijk wordt er terecht hevig gediscussieerd of die cijfers wel kloppen. Met statistieken wordt immers bijzonder kunstzinnig omgesprongen. Maar ik blijf met mijn gedachten haken bij de excuses voor Halbe en vouw mijn handen in deemoed.

Ik eis dat mijn ex zijn excuses aanbiedt. Toen ik hem verliet, praatte hij me betraand en al een schuldgevoel aan. Nu woont hij samen met een ander.

Mohammed Suliman woont half dakloos in de Gazastrook. Hij biedt vast zijn welgemeende excuses aan, omdat hij tijdens de luchtaanvallen vanuit Israël op Twitter schreeuwde dat hij elk moment dood kon gaan. Suliman leeft nog.

Dankzij een medische fout twaalf jaar geleden liep presentator Marc de Hond een dwarslaesie op. Daarover uitte hij zijn onvrede. Inmiddels is hij rolstoelbasketballer en staat hij over een paar maanden in het theater met zijn voorstelling Scherven brengen geluk, omdat hij tegenwoordig happy is. Sorry daarvoor.

Een paar jaar geleden werd mijn vader ter dood veroordeeld. Kanker van het geniepige soort. We bereidden ons voor. Ik hing huilend bij vrienden op de bank, maar het bleek onnodig; hij overleefde. Excuus aan hen voor de tijd die het deppen van de vele nodeloze tranen kostte.

Een vriendin van mij werd zwanger door haar spiraaltje heen. De huisarts bleek de anticonceptie verkeerd te hebben geplaatst. Ze schreef een boze brief. Nu houdt ze van haar kind. Pardon dokter.

Misschien moet Rosa Parks ook haar excuses aanbieden? Omdat ze in 1955 weigerde om om op te staan voor witte mensen in de bus. Ze schopte stennis, creëerde een boel ongemak en heisa. Terwijl de apartheid in het zuiden van de VS tien jaar later alsnog werd opgeheven.

Overigens ontving Halbe Zijlstra in 2012 de Kwakzalverprijs, uitgereikt door de Vereniging tegen de Kwakzalverij (VtdK). Nu blijkt dat zijn kwakzalversbeleid voedend en succesvol is geweest – omdat de strijdkracht is gegroeid –, moet hij misschien zijn excuses aanbieden voor het krijgen van die prijs.

Zelfs al zouden ze in staat zijn om alle cultuur uit Nederland weg te snijden, dan nog zou de creativiteit niet verdwijnen. De kunst is niet de enige sector waarin absurdisme een specialisatie is.