De wraak van een pretpark

Breaking into a Theme Park begint als een doorsnee YouTube-video. Twee mannen beramen een plan om zich stiekem toegang te verschaffen tot een pretpark op een moment dat er geen publiek is. Ze doen daar verslag van in gebrekkig opgenomen en gemonteerde beelden. Hun inbraakpoging lukt en ze maken zich op voor een dag tussen de kraampjes en sensatietoestellen.

Maar dan hebben ze buiten regisseur Lee Hardcastle gerekend. Hardcastle is de meester van de kleianimatie. Hij is gespecialiseerd in bloedig geweld dat zó extreem is dat het komisch wordt. Eerder maakte hij animatiefilms over een mensenetend toilet en over een hamburgertent die spokenvlees in zijn snacks verwerkt. In Breaking into a Theme Park vermengt hij voor het eerst kleianimatie en live action. Dat levert een kruising op tussen The Blair Witch Project en Who Framed Roger Rabbit.

De twee flierefluiters stuiten op bewakers, geestverschijningen en mengvormen daarvan, en vluchten zich naar een typisch Hardcastliaanse climax – allemaal in nog geen drie minuten. De video is gesponsord door het Thorpe Park in Surrey, Engeland, dat dezer dagen Fright Nights aanbiedt, maar dat merken we pas in de epiloog.