Zeg, doet Lodewijk nog mee tegen de migratie?

Hi Mark! This is David, uit London! Pak een stoel in je Fawlty Torentje, en houd je vast. Het is zo ver! Vrijdag kom ik met mijn onmogelijke eis om het Verenigd Koninkrijk bij de EU te houden. Ben je nog met me?

„David, David, rustig aan. Goedemorgen eerst, en houd op met je plagerijen over mijn paleisje. Bij een knusse democratie horen dito kantoren, en ik heb niet veel nodig, zoals je weet. Wat ga je zeggen vrijdag?”

„Waren alle Europeanen maar zoals jij, Mark, dat ga ik zeggen. Niet letterlijk natuurlijk, maar we gaan de sociale voorzieningen voor Europese migranten beperken. Eerst werken, anders niet blijven. Nog niet vier jaar gewerkt? Geen uitkering! En ik zeg er bij: als de EU niet instemt, sluit ik niet uit dat ik géén campagne ga voeren om het VK erin te houden. Goeie vondst hè? Doet Lodewijk trouwens nog mee?

„Eh, Lodewijk? Die kibbelt nu met de Turken. Hij gaat nogal zijn eigen gang, maar vorig jaar noemde hij jouw ideeën tegen arbeidsmigratie in de EU al interessant. En we hebben net een akkoord in de coalitie bereikt om schijnconstructies aan te pakken. Weet je wat dat zijn?

„Schijnconstructies? Zoals coalitieregeringen bedoel je? Of de ‘Europese Unie’? Ik wist dat je aan mijn kant stond!”

Bonjour Mark! C’est Manuel! Ga even zitten in je Tourelle. We hebben jullie Guert Wilders in het Frans horen spreken. Hij kreeg schrikbarend veel applaus bij het Front National, die hulptroepen van de Russen in onze politiek. Als premier ministre van de Republiek was ik geschokt, we moeten het hierover hebben.”

„Cher Manuel, goed om van je te horen. Rustig aan! Met verontwaardiging roep je populisten geen halt toe, dat zei ik je al eerder. Niet reageren op elk stuk rood vlees.”

„Ah, ik weet het: la vengeance est un plat qui se mange froid! Maar heb je gehoord wat ze zeggen over jou, David, Angela en de anderen? Wij zijn „multiculturele elites die onze identiteiten en onze tradities vernietigen.” Die nationaal-populisten. Zo gaan we terug naar de jaren dertig!”

„Manuel, nogmaals, je moet gewoon iets beters beloven. Praat over groei, toon optimisme! Of als je dat niet kan, kijk naar David, die Europese migranten aanpakt. Eigen volk eerst, maar dan netjes. Daar heeft UKIP niet van terug.”

„Maar Mark! Nigel Farage is toch veel netter dan mijn Le Pen en jouw Wilders. Ik zei al toen ik bij je op bezoek was: we moeten ze samen een halt toeroepen!”

„Wij zijn al begonnen. Kijk naar Lodewijk, die is slim. Hij zorgt dat Bulgaren en Roemenen hier niet minder betaald kunnen krijgen. Goed voor onze arbeidsmarkt, en voor de migranten. Win-win! En het mooie is: Lodewijk gelooft echt in wat hij zegt en doet. Hij is een beschaafd mens.”

„Ja, ja ik weet het. Ludovic is een echte sociaal-democraat. Maar wij zijn naïef, Mark. Ik kan al dat gehamer, ook van jullie, op Europese regels, en de dreiging met sancties niet hebben. Dat speelt Le Pen in de kaart. Waarom nemen we geen sancties tegen haar, Poetins hulpje? En tegen Wilders?”

Angela? Hoi, Mark hier. Fijn dat je tijd voor me hebt. Zeg, jij hebt ook David en Manuel aan de lijn gehad. Nu valt me op dat wij in West-Europa allen kampen met drie gelijke problemen: Poetin, de populisten in eigen land, en immigranten uit Oost-Europa. Als we het slim spelen, kunnen we hieruit één verhaal voor Europa smeden. Hoe nationale en Europese belangen samengaan.”

(..) „Wat zeg je, jij wat minder? Ja, maar wacht maar, Angela. En weet je nog wat ik zei toen je me laatst de Rathenauprijs uitreikte, voor mijn Europese engagement? We moeten als Europeanen „één lijn trekken”! Kun jij niet wat leiderschap tonen? Ik moet zelf heel voorzichtig zijn, al was het maar om de nasleep van MH17.”

(..)„Misschien een beetje? Ik kijk er al naar uit, Angela!”