Kauwgomballenpop

De roze hoes en de titel in glitterletters spreken boekdelen: Pom Pom is een schaamteloos kitscherig popalbum. Sinds 2002 is Ariel Pink een gangmaker van de Californische lo-fi indiepop. Op dit tiende album boetseert hij echo’s van Sparks en de vroege David Bowie, maar ook van Frank Zappa en Magnetic Fields, tot luchtige kermismuziek. In vijf van de zeventien songs kreeg hij hulp van Kim Fowley, de koning van de sleazy popmuziek uit Los Angeles, die inspiratie leverde voor de vederlichte popliedjes ‘Nude beach a go-go’ en ‘Exile on Frog Street’.

Ook op eigen kracht experimenteert Ariel Pink met vrolijke kauwgomballenpop, van zomerse huppelmuziek in ‘White freckles’ tot de oversekste elektrofunk van Prima Ballerina. Ironisch bedoeld of niet: als eerbetoon aan de naïeve popmuziek pakt het album Pom Pom verrassend goed uit. Het sterkste nummer ‘Put your number in my phone’ is een popklassieker in de dop.