Moe van het snelle leven

Op dit langverwachte solodebuut blikt Feis op mooie, sfeervolle beats terug op een verleden waarin hij gewapend, verdoofd en doelloos door Rotterdam liep. Hij vertelt hoe hij die wereld achter zich liet, moe van het snelle leven en de uitzichtloosheid. Feis is rauw en bedeesd, vastberaden en onzeker, soms lomp en dan weer filosofisch. Het ene moment is hij fel, het volgende is hij een rustige verteller die met mooie vergelijkingen tot nadenken stemt. Feis benoemt nadrukkelijk zijn masker en zijn worstelingen. Urgent en boeiend.