Britse oud-premier Gordon Brown stapt na 32 jaar uit de politiek

De Britse oud-premier Gordon Brown heeft zojuist aangekondigd dat hij zich in mei niet herkiesbaar stelt voor het Lagerhuis. Daarmee komt een einde aan zijn politieke carrière die 32 jaar duurde, waarvan hij drie jaar premier was.

Oud-premier Gordon Brown spreekt met tegenstanders van de onafhankelijkheid van Schotland, voorafgaande aan het referendum over de afscheiding van het land. Foto EPA/Andy Rain

De Britse oud-premier Gordon Brown stapt uit de politiek. Zojuist kondigde hij tijdens een speech in zijn kiesdistrict Fife aan dat hij zich in mei niet herkiesbaar stelt voor het Lagerhuis. Daarmee komt een einde aan een politieke carrière die 32 jaar duurde.

Geruchten dat de Labour-parlementariër met pensioen zou gaan, zwollen de afgelopen tijd al aan: hij was de laatste tijd nog zelden aanwezig.

Voormalig premier

Brown was tien jaar lang minister van Financiën in de regering van Tony Blair, tot hij in 2007 zelf premier werd. Maar anders dan zijn charismatische voorganger sprong de vonk tussen de stugge Schot en de Britse kiezer nooit over. In 2010 verloor hij zijn baan aan David Cameron.

Die wijst er regelmatig fijntjes op dat Labour met diens uitgavenbeleid het Britse begrotingstekort liet oplopen, en dat Brown daarmee de schuldige is van de economische crisis. Het was echter ook het doortastende optreden van Brown dat voorkwam dat Britse banken niet instortten.

Niet van de vorm, wel van de inhoud

De loopbaan van Brown wordt gekenmerkt door diens samenwerking met Blair. Zolang die functioneerde, waren de twee onverslaanbaar. Blair wist de juiste toon te vinden, Brown was de grote organisator. Maar naarmate de tijd vorderde, verslechterde de verstandhouding. Brown vond dat Blair voor hem moest plaatsmaken, zoals ze ooit met elkaar hadden afgesproken. De enorme ruzies tussen beiden – naverteld door oud-ministers en –medewerkers in smakelijke biografieën - verdeelden de regering en de partij.

Dieptepunt van Browns carrière was echter bigotgate, toen hij in verkiezingstijd op straat beleefd met een weduwe sprak en haar achter haar rug ,,bekrompen” noemde.

Hoogtepunt waren wellicht zijn bevlogen toespraken in de afgelopen maanden, waarmee hij de Schotten ervan wist te weerhouden voor onafhankelijkheid te stemmen. Juist het charisma en de communicatieve vaardigheid die hem altijd leken te ontbreken, kwamen naar voren. Al bleef Brown een man van de inhoud, niet van de vorm.